Noiseyhttps://noisey.vice.com/nlRSS feed for https://noisey.vice.comnlMon, 21 Jan 2019 13:32:47 +0000<![CDATA[Douze points! Het grote Eurosonic Songfestival-verslag]]>https://noisey.vice.com/nl/article/qvyd7q/eurosonic-2019Mon, 21 Jan 2019 13:32:47 +0000 Met Eurosonic Noorderslag hadden we het de afgelopen week uitgebreid over de mallemolen van de muziekindustrie. Onze stukken lees je allemaal terug op een overzichtelijke pagina.

Het leukste aan Eurosonic is niet dat je er een halve week lang onbeperkt eierballen kunt eten, hoewel je soms die indruk krijgt. Nee, het leukste is, vind ik, de enorme verscheidenheid aan nationaliteiten die je op het programma vindt. Er zijn artiesten aanwezig uit 33 landen, en ik nam mezelf voor om uit elk land één band te gaan zien, zodat ik een soort Eurovisie Songfestival-ervaring zou hebben. Ik zag van alles: van Spaanse neoburlesque tot de Portugese Wolverine, en alles daartussenin.

België – Sonnfjord
De synthesizer gaat zo van zjwoengggg en de drummer doet ba-dam, ba-dam en de gitaar gaat van piwowowoiing. Heel bijzonder.

Bulgarije – Ruth Koleva & The Fingertones
Shit, ben ik geheel tegen mijn goede voornemens in tóch bij Ruth Koleva & The Fingertones.

Duitsland – Lisa Morgenstern
Mooie naam, mooie vrouw, mooie pianomuziek in een mooie kerk, wat wil een mens nog meer?

Denemarken – Powersolo
Dit optreden vindt plaats in een faux-houten schuur, waardoor je als bezoeker het idee hebt dat je je op een Duits dorpsfeest bent. Dat is vast met opzet, want deze band is het muzikale equivalent van bier morsen over je trui.

Engeland – black midi
Ik stond eventjes in de rij, maar niet lang, want het regende.

Estland – Maarja Nuut & Ruum
Dit optreden vindt plaats in de AA-kerk, maar in plaats van blowen, tafelvoetballen en Hamka’s, krijg ik een eeuwigdurende outro van een Godspeed You Black Emperor-liedje voorgeschoteld. Van achter de bar zorgt een klungelige barman samen met een luid piepende bonnetjesprinter voor enige momenten van spanning.

Faeröer Eilanden – Konni Kass
Er zijn in elk willekeurig land tweehonderd exact dezelfde elektronische muziekmensen als Konni Kass, die allemaal precies dezelfde, pseudogevoelige drek maken met te veel bas en matige zanglijnen, dus waarom je dit dan uit een exotische plek als de Faeröer Eilanden moet halen, is me een raadsel. Een welgemeende whatever.

Finland – Mio
Niet iedereen is en masse uitgelopen voor Mio, maar dat is niet erg. Ze zingt een tikkie vals, beweegt als een houten pop en heeft onophoudelijk een wat pijnlijk uitziende grimas op haar gezicht. Niet echt goede reclame voor Finland.

Frankrijk – Kiddy Smile
Kiddy Smile speelt in de nieuwe film van Gaspard Noé. Dat, en de enorme, opengesperde mond die als decorstuk op het podium staat, maakt me een beetje angstig.


Griekenland – Σtella
De soundcheck van Σtella is leuker dan negentig procent van de bands die ik heb gezien. Ik denk dat Griekenland het Eurosonic Songfestival gaat winnen!

Hongarije – Babé Sila
Denk Sensation White, maar dan saai.

Ierland – Kojaque
Leuk om te horen dat er nog rappers bestaan die niet op trapbeats rappen.

IJsland – BRÍET
Weet je nog die fetisj voor Nickelson-jassen? Daar is dit de overtreffende trap van: BRÍET blijkt in het echt een hele grote blauwe gewatteerde Barbapapa te zijn.

Italië – Sem & Stenn
Op het podium staan ’s werelds minst geslaagde Ableton-project, een drummer en twee gasten met een soort rubberen fetisjmaskers. Leuk detail: ze deden in 2017 mee met de Italiaanse versie van X-Factor (ze vielen in week 3 af).

Kroatië – Punčke
Niet op komen dagen bij je eigen show is inderdaad erg punk.

Letland – Very Cool People
Dit is cool op dezelfde manier dat het New Cool Collective cool is.

Litouwen – Solo Ansamblis
Dit optreden vindt plaats bij kunstacademie Minerva en het is zeer verfrissend om eventjes niet tussen amodieuze muziekindustriemensen te staan, maar tussen een stel schreeuwende en blootvoets dansende mafkezen.

Luxemburg – Napoleon Gold
Luxemburg meets de sociëteit van studentenvereniging Vindicat. Dat betekent dubbel goedkoop tanken. De muziek is elektronisch en met veel van die vervormde stemmetjes. Als Pitch Festival nog bestond, konden ze daar optreden.

Noorwegen – Amanda Tenfjord
Amanda is een frisse meid die eruitziet alsof ze zometeen gaat sporten. Ik zou met liefde een uurtje luisteren naar hoe ze met haar bandleden praat in dat leuke taaltje van ze, maar zodra ze begint te zingen, waan ik me al winkelend in de Urban Outfitters.

Oekraïne – Sasha Boole
Sasha Boole is de Oekraïense Waylon, als Waylon sympathiek zou zijn. Hij draagt een riem met holsters met daarin zes mondharmonica’s en een kazoo en hij vertelt een anekdote over dat-ie ooit een kapsalon meenam voor zijn vriendin bij wijze van Nederlands streekproduct annex souvenir – en dat hij sindsdien geen vriendin meer heeft.

Oostenrijk – Avec
Ik kan wel een paar plekken bedenken waar ik liever zou zijn dan hier, bij de Oostenrijkse Mumford & Sons. Een heerlijk koel graf lijkt me wel wat.

Polen – Hania Rani
Wat is het met Polen en hun vermogen om muziek te maken waardoor je binnen vijf minuten zo vreselijk verdrietig bent, maar tegelijk ook voelt dat er, ergens in de verte, nog hoop gloort in de vorm van iemand die voorzichtig je natte wangen dept met een doekje en zegt dat je een sukkel bent en dat je weliswaar verkeerde keuzes hebt gemaakt, maar dat het niet erg is, joh, het komt wel weer goed.

Portugal – O Gajo
Leuk om Wolverine eens op een authentieke Portugese gitaar te zien spelen.

Roemenië – Helen
Helen is verkleed als kerstcadeautje. Haar bandleden ontmoette ze eerder vandaag in de coffeeshop, waar ze tussen het produceren van epische popsongs met enorme drops filosofeerden over wormgaten en Big Pharma. Het resultaat is prima muziek voor in een hippe, als slager vermomde jeanswinkel.

Servië – MAiKA
Prima rij om in te gaan staan, als dat je ding is.

Slovenië – КУКЛА
КУКЛА (ze spreekt het uit als Koekla) draagt een lange, glimmende regenjas en om haar nek is een soort Louis Vuitton-slang gedrapeerd. Ik wil dit graag nog een keer zien op een feestje van de Rietveld als ik 3 gram mdma heb gesnoven.

Slowakije – Nvmeri
Soort Jamiroquai maar dan leuker, omdat het niet echt Jamiroquai is.

Spanje – Vinilia von Bismark
Vinila is een vrouw met angstaanjagend grote ogen. Ze ziet eruit als een boze heks uit een Disney-film, en ze omschrijft haar muziek met de term ‘neoburlesque’. Ook hier is een markt voor. Ergens. Denk ik.

Tjechië – Laser Viking
Als zelfverzekerdheid een muts droeg, heette hij Lazer Viking. Ajeto!

Wit-Rusland – Weed & Dolphins
Iedereen in deze band is enorm nonchalant. Vooral de drummer heeft die hele ‘goh, tsja, ik ben er, maar ik had ook wel thuis tv kunnen kijken ofzo’-attitude zeer goed onder de knie. Het lijkt daardoor alsof je naar de coolste band ooit kijkt, terwijl de muziek eigenlijk gewoon klinkt als het b-stukje van La Bamba.

Zweden – Anna Leone
Als ik in een rij wil staan, ga ik wel brunchen bij een avocadorestaurant.

Zwitserland – Lord Kesseli and the Drums
Dark Souls meets KoRn. De katholieke kerk meets Battlefield Earth. Maar dan sick. Klinkt alsof de Berghain een doommetalband is begonnen.

]]>
qvyd7qKoen van BommelSander van DalsumeurosonicrecensiesEurosonic NoorderslagEurosonic Noorderslag 2019
<![CDATA[De Popprijs, volharding en de volgende stappen: hiphop op Noorderslag ]]>https://noisey.vice.com/nl/article/9kp97p/popprijs-noorderslag-hiphop-2019Sun, 20 Jan 2019 17:58:40 +0000 Met Eurosonic Noorderslag hadden we het de afgelopen week uitgebreid over de mallemolen van de muziekindustrie. Onze stukken lees je allemaal terug op een overzichtelijke pagina.

De collectieve woede die vrijkwam op het moment dat Giel Beelen bekendmaakte dat New Wave de Popprijs van 2015 won, is een van de mooiste momenten in de Nederlandse muziekgeschiedenis. Het totale onbegrip op de gezichten in de zaal was hilarisch, maar naast dat vooral een perfecte belichaming van een generatiekloof. Ik wil niet beweren dat deze kloof inmiddels is gedicht, bij een aantal archetype Noorderslag-vaders stond dit jaar nog steeds geen brede glimlach op het gezicht na het horen van het juryrapport (toch, Nico Dijkshoorn?). Maar bij de mensen die Ronnie Flex nog steeds zien als een irrelevant rappertje ontbreekt elk spoor van een ziel, en nog erger: een mening waar je rekening mee hoeft te houden.

Z’n carrière was het afgelopen jaar een zorgvuldig uitgedacht en uitgevoerd staaltje machtsvertoon. Z’n shows met band zijn inmiddels geperfectioneerd en geschikt voor festivals vol peuters en bejaarden, terwijl zijn album NORI de best denkbare basis is om onderlippen, voortanden, vriendschappen, Supreme-shirts en neusbotjes te laten sneuvelen in moshpits. Een indrukwekkende prestatie op zich: twee uit elkaar liggende persoonlijkheden los van elkaar zo uitvoerig ontwikkelen én een hiphopshow met band neerzetten waarvan je niet direct in een vervelingscoma glijdt. Hij creëert een veelzijdigheid en daarmee een duurzaamheid. Ronnie bewijst nog een keer dat hij de absolute voorloper van een hele generatie sterren is, en dat hij deze prijs als geen ander verdient.

Noorderslag, door Roos Pierson
]]>
9kp97pWouter van DijkSander van DalsumeurosonicRonnie FlexnoorderslagfrennapopprijsEurosonic NoorderslagS10Eurosonic Noorderslag 2019
<![CDATA[OOST in Groningen is de beste gastheer die Appelsap kan wensen]]>https://noisey.vice.com/nl/article/evegme/appelsap-eurosonic-2019Fri, 18 Jan 2019 13:07:00 +0000 Met Eurosonic Noorderslag voor de boeg hebben we het de komende week weer uitgebreid over de mallemolen van de muziekindustrie. Onze stukken vind je allemaal op een overzichtelijke pagina.

Hoe vaak je ook ergens anders over de vloer komt, echt helemaal thuis voel je je zelden. Overal andere mensen met andere verwachtingen, waar je toch niet helemaal van weet hoe je ze moet benaderen. Het enige wat er dan opzit, is je van je beste kant laten zien. Dit kan door netjes met mes en vork te eten, vol respect met twee woorden te spreken en de wc-bril netjes naar beneden doen als je staand hebt gezeken. Of, veel leuker, je neemt gewoon een hele hoop jonge rappers en dj's mee om je tijdelijke onderkomen volledig en vakkundig te verbouwen. Een beetje zoals ontevreden Kai, uit het filmpje 'ontevreden Kai sloopt hotelkamer', maar dan wel tevreden. Daar koos Appelsap voor bij hun jaarlijkse Eurosonic-feestje in OOST, en, tja, dat is toch altijd leuker dan je fatsoenlijk te gedragen. Zie maar:

Foto's Appelsap Eurosonic, door Roos Pierson
]]>evegmeRoos PiersonSander van DalsumgroningeneurosonicappelsapnoorderslagYung FelixEurosonic Noorderslag 2019<![CDATA[Wanneer is het oké om te praten tijdens concerten en wanneer niet?]]>https://noisey.vice.com/nl/article/zmabq5/wanneer-is-het-oke-om-te-praten-tijdens-concerten-en-wanneer-nietFri, 18 Jan 2019 11:04:49 +0000In de muziekscene gaat een mythe rond over de ‘Dutch Disease’. Buitenlandse artiesten zouden vinden dat het Nederlandse publiek te veel praat tijdens concerten, maar ik kom de term eigenlijk vooral vaak tegen in talloze zure Nederlandse opiniestukken in de muziekpers. Niemand vermeldt er ooit bij welke wereldster dit concept geïntroduceerd heeft, en toch verpesten ze een mooie traditie.

Het Haagse poppodium Paard nam de kritiek tamelijk serieus, en deelde begin vorig jaar ‘lul-niet lolly’s’ uit, in een nogal passief-agressieve campagne. Er zijn zelfs diva’s onder de artiesten die een concert stilleggen omdat ze niet meer boven het publiek uitkomen. Deze muzikanten hebben er helemaal niks van begrepen.

Als stem van de luidruchtige meerderheid zal ik daarom nog één keer definitief onze prachtige Hollandse muziek-etiquette uiteenzetten, zodat iedereen (met name ook de buitenlandse bezoekers) precies weet wanneer je wel en wanneer je niet je bek open moet trekken. Want zeker op Eurosonic Noorderslag – naast een muziekfestijn ook een gezellig feestje én een uitgebreide netwerkborrel voor de internationale muziekindustrie – kom je niet onder een babbeltje hier en daar uit.

Je hebt een mening over de muziek, tijdens de muziek

Tijdens festivals raak je nog weleens ergens verzeild bij optredens waar je normaal gesproken niet heen zou gaan. Juíst leuk natuurlijk, maar het kan zijn dat je de behoefte voelt om even te benadrukken wat er hier precies aan de hand is. Bek open of bek dicht?

Bek open! Wat is een live-optreden zonder een live-recensie? Door jouw mening te delen weten andere mensen ook wat beter hoe ze deze zweverige ambient moeten plaatsen. Dus zeg het gerust: “Allemaal leuk en aardig hoor, maar waar blijft die drop? Heeft iemand trouwens nog keta?”

Je bent enthousiast over je nieuwe douchemat

Je hebt vanmiddag met korting een nieuwe antislip-douchemat gescoord. Begrijpelijkerwijs ben je er zeer enthousiast over en daarom wil je er graag over vertellen aan je zwager die mee is naar het optreden. Vorige week klaagde je nog tegen hem dat de vorige mat zo langzaam droogde en nu zag je er opeens eentje liggen bij Leen Bakker. Ergens verderop in de zaal tokkelt een vent met een fazantenveer op zijn hoed op een gitaar. Bek open of bek dicht?

Bek open! Ja hoor, trek die scheur maar lekker open en schreeuw, speekselvlokken sproeiend: “Vijf euro maar, koopje toch? En hij past qua kleur precies bij het douchegordijn!” De gitarist verslikt zich in een ingewikkelde arpeggio, kijkt verstoord op en vraagt of het alsjeblieft stil mag zijn. Wat nou? Bij Guus Meeuwis vragen ze toch ook nooit of je je bek wilt dichthouden? Die heeft toch ook gevoelige liedjes? Nou dan.

Je komt iemand tegen die je al tijden niet meer gezien hebt

“Maar dát is lang geleden! Wat is de wereld toch klein.” Je draait je om. “Herken je me nog? Ik ben Annie! Je inval-lerares handenarbeid uit groep vijf. Weet je nog wel? Weet je wat? Ik haal een rondje bier, dan praten we even bij?” Bek open of bek dicht?

Bek open! Een simpele “ja” volstaat al om gratis je glas gevuld te krijgen en verhalen aan te horen over hoe schattig je vroeger was en hoe groot je bent geworden. Gezellig!

Iemand biedt je een platencontract aan

Net voor aanvang van een concert komt er een of andere platenbons naar je toe gelopen die altijd net te laat is om ‘de nieuwe sensatie’ te rekruteren voor z’n label. Hij een beetje wanhopig, want alle leuke artiesten zijn op. Zijn standaarden zijn inmiddels een beetje verlaagd. Hij vindt dat je er op zich wel interessant uitziet, zegt hij. Hij heeft je net in je beste falsetto Bohemian Rhapsody horen brullen terwijl je een bak friet leeg zat te vorken in de snackbar. “Met een beetje autotune kunnen we daar prima wat van maken hoor.” En of je geen zin hebt om een keer een demootje en een clip op te nemen. Het vliegtuig naar Seoul vertrekt maandag. Terwijl je het contract leest, begint er op het podium iemand te jengelen op een soort aanstellerig grote viool, een zangeres in een flodderjurkje lispelt iets over de liefde of zo. Onderaan het platencontract staat een royaltybedrag dat best oké is. Fluister je dan “ssst” tegen de labelbaas?

Bek open! Natuurlijk niet. Je zegt: “Kom maar door met die vliegtickets, ik bel mijn baas wel even dat ik er een weekje tussenuit ben.” Dat doe je vervolgens ter plekke. Je pareert moeiteloos alle bezwaren (het is een drukke periode, je collega is zwanger, iedereen heeft een burn-out) terwijl de zangeres steeds wanhopiger in de microfoon hijgt.

Je staat na een concert gefrustreerd in de foyer

Je komt iemand tegen die je kent, die zegt: “Dat was leuk hè?” Je twijfelt. Leuk? Woorden als “fatsoen” en zinsneden als “al die klootzakken die erdoorheen praatten tijdens de meerstemmige acapella" en “gewoon geen respect voor de artiest” komen op in je hoofd. Je kijkt tussen je te weinig gewassen haarstrengen door via je te vaak gewassen bandshirt naar je afgetrapte All Stars. Je kookt van woede. Je wil het kwijt. Bek open of bek dicht?

Bek dicht! Houd je in, laat die cultuurbarbaar lekker staan met die domme grijns op zijn of haar gezicht. Stap in de trein, ga in de stiltecoupé zitten, en kruip lekker thuis onder de dekens met een koptelefoon met noise-canceling op je oren. Je kunt nu in alle rust naar je meest gelimiteerde edities Radiohead-vinyl luisteren. Live-concerten gaan je niets dan frustratie brengen. Dat maakt niet uit. Laat het los. Je hoeft de deur helemaal niet uit om van muziek te genieten.

]]>
zmabq5Tim FraanjeKoen van BommelpratenEurosonic Noorderslag 2019dutch diseaseerdoorheen
<![CDATA[De grootste sterren van Nederland zijn nog niet van hun talentenstatus af]]>https://noisey.vice.com/nl/article/zmdj8w/grootste-sterren-eurosonic-noorderslag-2019Fri, 18 Jan 2019 11:01:38 +0000 Met Eurosonic Noorderslag voor de boeg hebben we het de komende week weer uitgebreid over de mallemolen van de muziekindustrie. Onze stukken vind je allemaal op een overzichtelijke pagina.

Artiesten worden over het algemeen niet minder credible van een impulsieve tatoeage of twee. Oké, dat stukje prikkeldraad onder je haarlijn ziet er misschien een beetje gek uit en deze keuze is moeilijk te verdedigen tijdens een familiediner, maar voor imagoschade hoef je nooit bang te zijn. Zodra je dat punt in je carrière hebt bereikt, ben je voor altijd een winnaar. Denk ik, tenminste. Het zou in ieder geval een prima verklaring zijn voor de twee MTV-awards die prijken op de onderarmen van Julien Willemsen, beter bekend als Jack $hirak.

Hij won er maar liefst twee in het najaar van 2018. Eerst werd hij verkozen tot de beste artiest van Nederland, waardoor hij automatisch genomineerd werd voor de categorie ‘best world wide act’. Die won hij ook. Een hele prestatie, vooral als je weet dat dit eigenlijk al de tweede keer is dat hij deze categorie naar zich toe trekt, want vorig jaar won zijn grote vriend Lil’ Kleine, voor wie Julien vrijwel alle muziek heeft geproduceerd.

Lang verhaal kort: $hirak staat dit jaar op Noorderslag – hét festival voor aanstormend Nederlands talent – te draaien met op zijn armen twee dikverdiende MTV EMA’s, en in zijn broekzak de verantwoordelijkheid voor acht nummer-1-singles, honderden miljoenen streams en youtube-views. Maar nog belangrijker: hij is de grote man achter de verwekking, geboorte en opvoeding van het inmiddels allesbepalende New Wave-album, wat hem en alle andere betrokkenen de popprijs voor het jaar 2015 opleverde.

Een andere hoofdrolspeler op dat album was Frenna, frontman van de Haagse rapgroep SFB. Hij brak onlangs samen met Lil’ Kleine het record voor meeste streams op één dag, met zijn single Verleden Tijd. De track werd maar liefst 930.000 keer opgezet. De remake van het nummer Onderweg van Abel en de andere singles die uitkwamen deden het zo ongelofelijk goed online dat zijn nieuwe album Francis al op de dag dat het uitkwam goud ging. Ook hij staat, met al dit edelmetaal aan z’n muur, op Noorderslag dit jaar.

Vrijwel niemand in Nederland, of daarbuiten zelfs, doet hem dat op deze manier na. Frenna als solo-rapper en lid van SFB, en $hirak als producer, zijn twee van de grootste spelers in het grootste genre van dit land, maar boekingen die horen bij deze status bleven tot nu toe uit. Geen mooi tijdslot op Lowlands, geen plek in de programmering van Pinkpop. Daarom is het nu aan hen om te laten zien dat ze op een koude winteravond in het Noorden van Nederland dezelfde verpletterende indruk kunnen maken als op de streamingplatformen en op YouTube. Dat is naast een hele uitdaging voor deze artiesten ook een mooi voorbeeld van hoe de muziekwereld zich de afgelopen jaren heeft ontwikkeld: je kunt een van de grootsten zijn van het land maar de écht grote festivals kunnen je nog steeds zonder problemen links laten liggen.

Voor $hirak is het enigszins logisch; hij heeft zijn strepen als producer inmiddels lang en breed verdiend, maar zet zichzelf nog niet zo lang als dj in de markt. Voor Frenna is het moeilijker te zeggen. Wie weet achtervolgt zijn verleden hem nog steeds: twee jaar geleden is hij samen met andere SFB-leden KM en Priceless veroordeeld voor het hebben van seks met een minderjarig meisje in Suriname. Maar het kan ook minder complex zijn dan dat. De shows, in ieder geval van Frenna, zijn (volgens de mensen die aan de touwtjes trekken in de programmeringen) tot nu toe misschien nog niet indrukwekkend genoeg geweest. Al lijkt het erop dat dit na Noorderslag anders gaat zijn, omdat hij zichzelf van een compleet nieuwe kant kan laten zien.

Bij de aankondiging van zijn naam werd namelijk een belangrijk detail vermeld: hij staat er niet alleen, ook niet met SFB, maar met een band. Dit was tot een paar jaar geleden een grote reden om je zorgen te maken – zeker als de stijl normaal gesproken trap is – maar sinds Ronnie Flex met zijn Deuxperience Band heeft laten zien dat je daarmee als rapper wel op elk festival welkom bent, is het waarschijnlijk de perfecte optie voor Frenna om te laten zien dat zijn muziek ook geschikt kan zijn voor podia ver buiten de clubs.

Het is mooi dat we inmiddels in een tijd leven waarin, vooral door inzicht in en erkenning voor streamingcijfers, de artiesten die het meeste beluisterd worden ook zodanig gewaardeerd worden. Maar door alle (internationale) prijzen, platina-platen, nummer-1-hits en instagramvolgers wordt soms vergeten waar het echt om draait: muziek maken en die ook live delen met de mensen die het willen horen. En als dat ook nog gaat gebeuren voor jongens als $hirak en Frenna, met een beetje geluk na een allesvernietigende show op Noorderslag, is er verder niets meer wat ze in de weg staat om uit te groeien tot twee van de grootste artiesten die we ooit gehad hebben in dit land.

Volg Noisey op Facebook, Instagram en Twitter.

]]>
zmdj8wWouter van DijkSander van DalsumeurosonicnoorderslagfrennaEurosonic NoorderslagEurosonic Noorderslag 2019$hirak
<![CDATA[De alsmaar groeiende indie-scene van Nederland is vastgelegd in een fotoboek]]>https://noisey.vice.com/nl/article/qvydpm/indie-academy-fotoboekThu, 17 Jan 2019 14:43:47 +0000Met Eurosonic Noorderslag voor de boeg hebben we het de komende week weer uitgebreid over de mallemolen van de muziekindustrie. Onze stukken vind je allemaal op een overzichtelijke pagina.

Indie Academy is naast een lekker nummertje van Canshaker Pi ook de titel van een nieuw fotoboek over een opkomende stroming Nederlandse indie-artiesten. Ferry Roseboom – oprichter van Excelsior Recordings – wilde deze opnieuw groeiende scene in beeld brengen, en vroeg daarvoor de hulp van fotografie- en filmstudent Jorah Terwisscha van Scheltinga. Het boek bevat foto’s van tien bands, waaronder Pip Blom, The Hazzah, Dakota en KIEFF. Hiervoor werkte Jorah een jaar lang samen met vormgever Doris Konings en ‘vliegende keep’ Jim Remers (The Jerry Hormone Trip en The Tambles). Dat is goed nieuws, want een scene als deze verdient wel wat meer aandacht, en mijn koffietafel is nog hartstikke leeg. Ik belde Jorah op, en sprak haar over wat ze zoal meemaakte tijdens het schieten (ze kreeg onder andere te maken met een machete en een lief omaatje).

En o ja: Indie Academy wordt aanstaande zaterdag tijdens Noorderslag gepresenteerd in Brouwerij Martinus in Groningen. Wees erbij, want Pip Blom, Canshaker Pi, KIEFF en meer bands spelen er helemaal voor gratis.

Noisey: Hé Jorah, wat wilde je met deze foto’s laten zien?
Jorah Terwisscha van Scheltinga: Ik wilde net als Ferry iets maken wat verder ging dan het verzamelen van mooie foto’s van live-optredens. Ik zat met allemaal vragen waar ik antwoord op wilde: waar nemen deze bands hun demo’s op? Waar hebben ze geleerd om hun instrumenten te spelen? Kortom: waar is al deze passie voor muziek begonnen? Ik ben bijvoorbeeld met de drummer van 45ACIDBABIES naar zijn ouderlijk huis in Limburg geweest, en met de jongens van KIEFF naar Oegstgeest.

Wat was er te zien in Oegstgeest?
Hun oude oefenruimte stond daar, in de achtertuin van de zanger z’n oma. Het was een soort oude garage die ze hadden beplakt met bandposters en waar je nog alle oude kabels en snoeren over de grond zag liggen. Het was heel DIY. Ik ben zelf ook een fan van die punkgedachte: doe gewoon wat je wil doen en zie maar waar het schip strandt.

Meer oefenruimte.
Meer oefenruimte.

Volg Noisey op Facebook, Instagram en Twitter.

]]>
qvydpmLaura ScholteSander van DalsumEurosonic Noorderslag 2019excelsior recordings
<![CDATA['Veil' van Yusuf gaat van rollebollen tussen de lakens naar een koortsdroom]]>https://noisey.vice.com/nl/article/3kg8zv/veil-van-yusuf-gaat-van-rollebollen-tussen-de-lakens-naar-een-koortsdroomThu, 17 Jan 2019 12:23:56 +0000Doorgaans stelt een videoclip zich dienstbaar op in verhouding tot een liedje. Bij Veil van de Vlaamse producer Yusuf, een samenwerking met Nico Verhaegen, masterstudent aan de Antwerp Fashion Department, is het eigenlijk eerder andersom. Ze noemen het zelf dan ook geen videoclip, maar een korte film (of eigenlijk: kortfilm, want Vlaanderen). In krap vijf minuten word je meegenomen van een liefdevolle scène waarin twee naakte lichamen tussen de lakens rollebollen naar een in doeken gewikkelde koortsdroom.

Volg Noisey op Facebook, Instagram en Twitter.

]]>
3kg8zvKoen van BommelSander van Dalsumnieuwe muziekyusuf
<![CDATA[Met ons panel op Eurosonic leer je hoe je een muziekcarrière opbouwt in 2019]]>https://noisey.vice.com/nl/article/43zgyg/met-ons-panel-op-eurosonic-leer-je-hoe-je-een-muziekcarriere-opbouwt-in-2019Thu, 17 Jan 2019 11:51:56 +0000 Met Eurosonic Noorderslag voor de boeg hebben we het de komende week weer uitgebreid over de mallemolen van de muziekindustrie. Onze stukken vind je allemaal op een overzichtelijke pagina.

Ik kan onmogelijk raden wat jij gisteravond hebt gedaan, maar ik weet zeker dat het minder overweldigend was dan de woensdagavond van Rimon. Want terwijl zij door Matthijs van Nieuwkerk himself werd uitgeroepen tot een van de meest talentvolle muzikanten van Noorderslag, ging haar clip voor dust in première bij de enorme muzieksite The Fader.

Daarmee vormt ze een prachtig voorbeeld van hoe snel het kan gaan met een muziekcarrière in dit internettijdperk, want vorig jaar tijdens Noorderslag waren er nog weinig mensen die van haar hadden gehoord. Dit terwijl ze nu de aandacht van de internationale pers stevig vastheeft, en dat allemaal volledig onafhankelijk. Hoe ze dat precies heeft gedaan, en hoe jij dat ook kunt doen, is hartstikke geheim. Ha! Grapje natuurlijk! We gaan het precies hierover hebben in het panel dat wij organiseren op de zaterdag van Eurosonic Noorderslag.

En dat doen we niet alleen met Rimon. We spreken ook met Willem de Bruin, over hoe hij jaren geleden samen met Twan van Steenhoven de carrière van The Opposites heeft opgebouwd, en hoe hij nu in een totaal veranderde wereld voor zichzelf opnieuw begint.

Naast Willem en Rimon schuift ook Daniël Nagelkerke aan. Hij was een tijd boeker bij poppodium Patronaat, maar werkt nu al een jaar bij Wolf Bookings, waar hij met een grote groep jonge rappers werkt aan het neerzetten en wegzetten van keiharde liveshows.

Mocht je denken: leuk, Noisey, veel plezier in Groningen, maar ik blijf lekker thuis, dan heb ik ook goed nieuws: het panel is te volgen met een livestream op de facebookpagina van Noisey. Het begint om half twee ’s middags, dus ga alvast klaarzitten.

Volg Noisey op Facebook, Instagram en Twitter.

]]>
43zgygNoisey RedactieSander van DalsumeurosonicindustrienoorderslagWillemEurosonic NoorderslagEurosonic Noorderslag 2019
<![CDATA[Waarom muzikanten zich geen vakantie kunnen permitteren]]>https://noisey.vice.com/nl/article/7xy574/muzikanten-vakantieWed, 16 Jan 2019 12:24:57 +0000 Met Eurosonic Noorderslag voor de boeg hebben we het de komende week weer uitgebreid over de mallemolen van de muziekindustrie. Onze stukken vind je allemaal op een overzichtelijke pagina.

Benny Rodrigues vertelde pas geleden aan Resident Advisor dat hij z'n eigen administratie doet. Op de vraag waarom hij geen assistent inhuurt, zei hij: “Draaien voelt niet als werk, dus vond ik het nodig iets te doen dat ik niet leuk vindt, maar moet doen, zodat ik het gevoel heb dat ik het verdien.” Het laat een bescheiden dankbaarheid zien, een schuldgevoel bijna, van iemand die al sinds hij jong was professioneel muzikant wilde worden. Het stelt ook de vraag of iets doen waar je van houdt telt als een baan, of eigenlijk niks meer is dan een geprofessionaliseerde hobby.

De muziekindustrie herstelt nog steeds van de mp3-crisis, streamingopbrengsten zijn nog steeds relatief laag, bezuinigingsmaatregelen brokkelen de infrastructuur af en de meeste muzikanten zijn voor hun dagelijks onderhoud afhankelijk van optredens. In deze onzekere tijden is het de liefde voor muziek die muzikanten ertoe beweegt te accepteren dat vergoedingen nu eenmaal laag zijn, er niet echt sprake is van een onderscheid tussen werk en vrije tijd, en dat de toekomst onzeker is. Is er onder deze omstandigheden eigenlijk nog wel tijd om zonder schuldgevoel te ontspannen, om bijvoorbeeld eens op vakantie te gaan?

Dit stuk is geen zelfhulpboek dat muzikanten uitlegt hoe ze moeten ontspannen. Het is vooral een overzicht dat laat zien waarom het onder de huidige omstandigheden voor muzikanten steeds moeilijker wordt om een dag helemaal vrij te nemen, om een keer niet dat vervelende stemmetje in je hoofd te horen dat zegt dat je eigenlijk moet werken. Hoe, in feite, een nog precairder arbeidsmilieu ervoor zorgt dat muzikanten de huidige situatie niet alleen accepteren, maar zelfs internaliseren. In een onderzoek uit 2014 naar onafhankelijke muzikanten in Toronto, leggen economisch geografen Brian Hracs en Deborah Leslie uit hoe de mp3-crisis die in de late jaren negentig begon het werk in de muziekindustrie heeft veranderd. Hoewel streamen illegaal downloaden grotendeels heeft vervangen, zijn deze veranderingen nog steeds relevant. De wetenschappers merken op dat het idee van een muzikant die in dienst is bij een label inmiddels als archaïsch wordt gezien en dat eigenlijk alle muzikanten tegenwoordig freelance werken. Internet biedt bovendien de middelen om je muziek onafhankelijk te produceren, promoten en distribueren, hoewel veel muzikanten er nog steeds voor kiezen om bij een label te tekenen.

De beperkte streamingopbrengsten zorgen ervoor dat vrijwel alle muzikanten financieel afhankelijk zijn van touren en optreden. Daarnaast wordt aanwezigheid op sociale media als essentieel gezien voor wie een muziekcarrière nastreeft. Hracs en Leslie stellen dat, hoewel uiterlijk en podiumpersoonlijkheid altijd al belangrijk waren, deze twee ontwikkelingen ervoor zorgen dat het imago van acts ook achter de coulissen constant wordt gepromoot, bijvoorbeeld door updates op sociale media. Muzikanten hebben vaak een manier om met het verschil tussen op en achter het podium om te gaan, bijvoorbeeld door bepaalde kleren alleen tijdens optredens te dragen of een extravagante podiumpersoonlijkheid te ontwikkelen die contrasteert met hun meer introverte, alledaagse zelf. Met de komst van sociale media, moeten artiesten nieuwe manieren vinden om werk van vrije tijd te onderscheiden.

De studie van Hracs en Leslie bouwt voort op die van cultuursociologen Joanne Entwistle en Elizabeth Wissinger naar de modeindustrie. Laatstgenoemden onderzochten het constante werk dat modellen verrichten om ervoor te zorgen dat ze er goed uitzien. Door de hoge eisen die de modeindustrie stelt, betekent dit dat modellen nooit écht een dag vrij hebben, omdat hun lichaam, dat constant onderhoud vereist, het product is. Voor veel muzikanten, met name zangers en soloartiesten, zijn hun looks ook onderdeel van hun aantrekkingskracht. Entwistle en Wissinger omschrijven dat werk als esthetische arbeid, voortbouwend op het concept emotionele arbeid dat de Amerikaanse socioloog Arlie Hochschild in de jaren tachtig introduceerde, toen ze observeerde dat van stewardessen op lange vluchten altijd verwacht wordt dat ze blijven glimlachen en aardig doen tegen passagiers, zelfs als ze zich eigenlijk slecht voelen.

Deze voorbeelden laten zien dat het vervaagde onderscheid tussen werk en vrije tijd bij lange na niet uniek is voor muzikanten, maar velen zullen het toch herkenbaar vinden, zeker als ze op tour zijn. Opkomende bands die in kleine zalen spelen zullen vaker de druk voelen om zich na de show in het publiek te mengen, merchandise te verkopen en op de foto te gaan met fans. Die druk om een publieke persoonlijkheid te zijn zorgt ervoor dat het werk na het optreden nog niet gedaan is. Gezien alcohol altijd beschikbaar is, is de verleiding groot om ongezonde eet- en drinkgewoontes aan te nemen. Art Brut-zanger Eddie Argos omschreef touren in een interview met Stereogum treffend: “Je springt anderhalf uur in het rond, drinkt heel veel, eet een pizza en gaat knock-out.” Veel muzikanten kunnen zich tegenwoordig helemaal geen rocksterleven meer permitteren, gezien ze zo veel tijd kwijt zijn aan administratie en marketing, en het niet bezwijken voor de verleidingen van het tourleven.

Omdat de middelen om muziek uit te brengen veel democratischer zijn geworden, is er meer muziek beschikbaar dan ooit tevoren, wat het nog moeilijker maakt voor nieuwe acts om een reputatie op te bouwen. Want hoewel er meer muziek beschikbaar is, zijn de mogelijkheden om geld te verdienen niet toegenomen: streamen en de hernieuwde populariteit van vinyl compenseren de daling in cd-verkoop nog niet en er is geen reden om aan te nemen dat er ineens veel meer poppodia bijkomen. Je zou dus kunnen beargumenteren dat de concurrentie is toegenomen, wat betekent dat onder veel muzikanten het gevoel heerst dat je je het niet kunt permitteren om een dag vrij te nemen, omdat er onder het enorme aanbod aan nieuwe acts altijd wel iemand is die je plaats inneemt.

Of, zoals dj The Black Madonna pas tweette: “Ik ben zo’n vijf jaar niet zo lang vrij geweest. Ik ben vergeten wat mensen eigenlijk doen als ze thuis zijn. Ik raakte gisteravond in de war en zette *zelf* het fornuis aan en heb een maaltijd bereid!” De tweet laat zien hoe muzikanten het gevoel internaliseren dat ze altijd aan het werk zijn of zouden moeten zijn. Dat kan ervoor zorgen dat ze geen kans kunnen laten liggen, gedreven door het gevoel dat hun succes over kan zijn voor ze er erg in hebben. Zoals sociaalwetenschapper Andrew Ross stelt: voor de zoektocht naar autonomie, om de muziek te maken die je wil maken en het werk te kunnen doen waar je van houdt, moet je grote offers brengen.

Vandaag de dag wordt concurrentie in de muziekwereld als zo vanzelfsprekend beschouwd, dat het doet denken aan wat de cultuurtheoreticus Mark Fisher ‘capitalist realism’ noemde, verwijzend naar het idee dat het onmogelijk is een wereld zonder kapitalisme voor te stellen. De belangrijke vraag die overblijft: is er een alternatief? Ik denk dat er een aantal belangrijke lessen uit bovenstaande wetenschappelijke bevindingen te trekken zijn. De eerste is om het maken van muziek altijd als werk en niet als hobby te zien; je jezelf eraan te blijven herinneren dat zelfs wanneer je van je werk houdt, je exploitatie niet zou moeten accepteren. De tweede is om actief te lobbyen voor meer publiek geld voor de kunsten, bijvoorbeeld voor betere, op de kunsten toegeruste sociale zekerheid waardoor de (financiële, gezondheidsgerelateerde en sociale) kosten van een muziekcarrière nastreven afnemen. De meeste mensen zullen muziek net zo onmisbaar als bier, koffie, sigaretten of chocolade vinden, maar in de huidige economie heeft muziek het veel lastiger, waardoor er overheidssteun nodig is. De derde is om samenwerking te verkiezen boven competitie. Door muzikanten geleide ondersteuningsnetwerken kunnen helpen bij het opzetten van duurzame carrières. Laten we hopen dat deze strategieën tot meer vakantiedagen kunnen leiden.

Volg Noisey op Facebook, Instagram en Twitter.

]]>
7xy574Timo KorenSander van DalsumSander EttemaeurosonicindustrienoorderslagEurosonic Noorderslag 2019
<![CDATA[Ik recenseerde alle uitnodigingen die ik kreeg om naar bandjes te kijken op Eurosonic]]>https://noisey.vice.com/nl/article/qvqg87/eurosonic-noorderslag-uitnodigingenWed, 16 Jan 2019 10:18:36 +0000 Met Eurosonic Noorderslag voor de boeg hebben we het de komende week weer uitgebreid over de mallemolen van de muziekindustrie. Onze stukken vind je allemaal op een overzichtelijke pagina.

Eurosonic is naast een festival vooral een hele grote, wanhopige schreeuw om aandacht. Waarom ik dat zeg? Omdat ik in de weken voorafgaand aan dit evenement maar liefst 59 uitnodigingen per mail kreeg. Of ik alsjeblieft naar band zus en zo kom kijken, aanwezig wil zijn bij de bites en drinks, en of ik nog te porren ben om fingerfood te eten en een speciaalbier te drinken. Ik denk dat ik nu eindelijk begrijp hoe het moet voelen voor een vrouw als er twee mannen om je vechten (maar dan niet twee, maar 59 mannen met een eigen pr-bureau): vleiend, maar aan de andere kant ook wel irritant. Wat moet ik in godsnaam met al die uitnodigingen? Precies: recenseren! Een stukje service naar alle bands en pr-mensen, weten ze alvast voor volgend jaar wat ze beter wel en niet kunnen doen als ze me uitnodigen (tip: laat het achterwege! Ik kom lekker toch niet).

Oké, let's go!

1547558048749-Screen-Shot-2019-01-14-at-132420

1

Oké, even real talk. Ik realiseer me dat ik in de kop van dit artikel beloofde om alle uitnodigingen die ik kreeg te recenseren. Lachen! Alleen zie ik dat ik er nu ongeveer 17 heb gehad van de 59 (ik bedoel 64, er kwamen er nog wat binnen tijdens het typen), en wees eerlijk: het is genoeg zo, toch? Wat mij betreft is het zo genoeg. En lieve pr-mensen, zullen we afspreken dat jullie stoppen met mailen? Lijkt me echt leuk. Groetjes!

Volg Noisey op Facebook, Instagram en Twitter.

]]>qvqg87Koen van BommelSander van DalsumindustrieEurosonic Noorderslag 2019