Noiseyhttps://noisey.vice.com/nlRSS feed for https://noisey.vice.comnlThu, 13 Dec 2018 12:15:00 +0000<![CDATA[Een potje Levensweg met Mr. Polska]]>https://noisey.vice.com/nl/article/yw7enm/mr-polska-interview-2018Thu, 13 Dec 2018 12:15:00 +0000Je klauwen vriezen eraf, overal zitten vetvlekken van het gourmet, het brandende maagzuur loopt in druppeltjes uit je neus – kankeren op de feestdagen is veel te makkelijk. Nee, neem dan een voorbeeld aan ons, je vrolijke kerstvrienden van Noisey. Wij proberen er namelijk wel wat van te maken, en hoe kan dat beter dan met oer-Hollandse gezelligheid? Nou?! Daarom spelen wij om het jaar af te sluiten bordspelletjes met artiesten die iets te vertellen hebben, met vandaag Mr. Polska.

Het speelveld van Levensweg is een prima plek om even te ontsnappen aan het echte leven. Alle goede en slechte keuzes die je in je eigen leven hebt gemaakt bestaan even niet meer. Opeens liggen overal kansen om helemaal op nul te beginnen en nu wél die scriptie af te maken, je droom een filmster te worden na te jagen of om simpelweg iets te beleven.

Aan dat laatste is er bij Polska nooit een gebrek geweest. Als een soort ongeleid knalprojectiel stuitert hij al jaren door de muziekwereld. Eerst als de man met de hamer uit sloopcollectief Nouveau Riche, maar nu al een behoorlijke periode als… ja, als wat eigenlijk? Hij bracht een aantal tracks uit – een paar vermakelijke samenwerkingen met onder anderen Lil' Kleine, Josylvio en Yung Nnelg – maar van een nieuw officieel project is het sinds 2015 niet gekomen. Want zelfs in het slopen is een tijd van komen, gaan en terugkeren. Hij maakte de afgelopen jaren wel muziek, maar was naar eigen zeggen te bang om het uit te brengen. Het jarenlang doormidden trappen van ieder podium wat hij tegenkwam eiste z’n tol. Hij raakte uitgeput, zakte in een dal om daar vervolgens helemaal zelf weer uit te klimmen.

Morgen komt zijn nieuwe EP – logischerwijs genaamd De Sloper – uit bij Noah’s Ark. Een sicke, nieuwe beurt in zijn eigen potje levensweg.

Noisey: Hoe gaat het op dit moment eigenlijk met jouw leven?
Polska: Wel goed. Ik merk dat ik scherp moet blijven. Voor m’n gezondheid en mentale gesteldheid. Ik ben erg gedisciplineerd in gedisciplineerd leven merk ik.

Hoe doe je dat dan, scherp blijven?
Ik heb een winning team van elementen die ervoor zorgen dat ik goed in m’n vel blijf zitten: normaal slapen, goed eten, sporten, proberen een goed mens te zijn. Zolang deze dingen geen randzaken voor me zijn, voel ik me goed. Ik zeg op veel dingen ja, merk ik.

Bijvoorbeeld op een potje Levensweg.
Ja. Al zou ik dit sowieso wel doen. Wat ik meer bedoel is dat ik voorheen elke stap honderd keer overdacht. Is dit wel een goed idee? Moet ik dit zo doen? Is dit het juiste moment? De laatste tijd heb ik iets meer schijt. Ik was gewoon ziek ongelukkig, snap je? Maar het leven is een stuk leuker als je sneller ja zegt op iets.

Mr. Polska, door Patrick Ebu-MOrdi

Ik heb bijvoorbeeld ook mijn vader ontmoet, na 28 jaar. Er was altijd een stiefvader voor mij, dus ik heb nooit gebrek gehad aan iemand in een vaderrol, maar ik heb me als tiener wel altijd afgevraagd waarom hij mij niet wilde. Nu weet ik dat dit niet aan mij lag, maar aan een conflict tussen hem en m’n moeder, dat was wel fijn om te horen. Ik ben ook heel blij dat het geen fucking sukkel is, man. Wat als je 28 jaar lang wacht op een domoor?

Ik geloof dat je levensweg hebt gewonnen op het moment je het lekkerst gaat bij je pensioen. Kijk je daar weleens naar uit?
Er zijn wel eens momenten geweest dat ik al m’n geld op had gemaakt. Op, op. Echt op. Dat ik m’n manager belde en dat hij het ook niet kon geloven. Nog voor de belastingen waren gekomen. Dus ik denk wel dat het chill is om zo snel mogelijk gefikst te hebben dat je niet meer iets hoeft te doen om geld te verdienen. Dat je investeringen hebt gedaan die ervoor zorgen dat het geld gewoon uit je reet komt als je zit te schijten. Dat wil ik.

De Sloper is vanaf morgen overal te streamen.

Volg Noisey op Facebook, Instagram en Twitter.

]]>
yw7enmWouter van DijkSander van DalsumPatrick Ebu-MordiInterviewsMr. Polskanederlandse hiphop
<![CDATA[De beste aftermovies van 2018]]>https://noisey.vice.com/nl/article/9k4gev/de-beste-aftermovies-van-2018Wed, 12 Dec 2018 12:40:42 +0000 De aftermovie. Bestaat er een betere manier om een gebeurtenis na afloop te beschouwen? Wellicht. Maar een hele berg aftermovies bekijken en rangschikken, om zodoende tot een evaluatie te komen van het jaar 2018? Waarom ook niet! Bewegend beeld, het blijft iets bijzonders. Vooral als je het monteert op de maat van dikke trapknallers en EDM-beats. Dit zijn de beste aftermovies van de afgelopen twaalf maanden volgens Noisey.

10: Kontes Mobil Hemat Energi 2018 Aftermovie

Wat hadden we een hoop plezier op de Kontes Mobil Hemat Energi, afgelopen week. De opzwepende EDM-beat met een melodietje dat verdacht veel lijkt op Hey, Soul Sister van Train zegt genoeg: dit was een portie onversneden fun van heb ik jou daar. Laten we hopen dat het leuke blauwe karretje ook in 2019 over het circuit blijft tuffen.

9: Song van het Jaar 2018 Aftermovie


Bij Noisey zijn we heus niet te beroerd om af en toe de concurrent in het zonnetje te zetten. Want wat onze concullega’s van de publieke omroep hier neerzetten mag er wezen. In krap anderhalve minuut krijg je een heel goed beeld van hoe het eraan toeging tijdens het geweldige Song van het Jaar-event. De polsbandjes werden correct aangebracht, Frank van der Lende toont zijn beste tandpastareclameglimlach en ook die guy met die snor en die bril is goed te zien. Klasse.

8: Aftermovie EL CID 2018


Geen idee wat dit is, maar er is een soort clown, er wordt gehoelahoept, ik zie een sitdown onder begeleiding van Barry Badpak, een opblaasbare stormbaan, sport en spel, er klinkt een opzwepende trapbeat, what’s not to love? Laten we hopen dat 2019 net zo episch wordt als deze aftermovie van (allemaal in koor) El Ciiiiiiiiid.

7: Holland Holstein sHow 2018


In een overzicht van de beste aftermovies van het jaar mag natuurlijk het vee niet ontbreken. Want wat zien we dit graag: enorme uiers met ferme spenen. De toevoeging van een EDM-knaller die qua intensiteit niet onder doet voor de belevenissen van de Trojaanse held Hector maakt dat deze aftermovie op een respectabele zevende plek eindigt.

6: Sneekweek Aftermovie 2018

Put your hands up voor de Sneekweek! Mooie boten, de beste brassbands, jongleeracts, en ongetwijfeld een kipsatétje of twee. Mooi ook om te zien dat het aantal views voor deze video precies gelijk staat aan het aantal goudgele rakkers die we achterover sloegen in onze sloep: 83.

5: Magnum Mansion aftermovie 2018

Een #vleugje #burlesque, een #laagje #purechocola, een #hele #hoop #glamour en #influencers, en dat allemaal in één #mansion! #Magnum bewijst maar weer eens dat ze het predikaat #Takepleasureseriously ten volste verdienen. #Stiekemtochwelveellekkerderdaneenpakjeboter! #Fuckyeah!

4: Berkel Beeft aftermovie 2018


Was het leven maar een beetje meer als de aftermovie van Berkel Beeft 2018. Dan klonk er altijd hardstyle, was iedereen gelijk en was het altijd feest. Bovendien werd er dan ook wat meer buiten Berkel gebeeft.

3: Romereis aftermovie 2018

Waar denk je aan bij de volgende opsomming van Italiaanse steden: Pisa, Firenze, San Gimignano, Siena, Rome, Paestum, Pompeï, Castellammare di Stabia, Assisi, Ravenna en Venetië? Precies! In een keer goed. Je denkt natuurlijk aan de romereis van Heilig Graf Turnhout 2018. Wat hadden we een heerlijke tijd. Culinaire verrassingen, culturele hoogtepunten, en als iemand de moeite neemt om het te filmen en vervolgens te monteren met een knaller van een housebeat eronder, zijn we helemaal spekkoper. Wow, en zien we daar de Paus?

2: Aftermovie Dam tot Damloop 2018


Tijd voor sport! Het is achteraf bijna niet te geloven dat het ons allemaal is gelukt om acht kilometer hard te lopen. Ik vind acht kilometer al ver met de auto. Toch liepen we daar, in de miezer, als echte bikkels. Was het een straf? Welnee, luister maar naar het vrolijke deuntje dat onder deze video is gezet. Het was genieten geblazen.

1: OPWEKKING AFTERMOVIE 2018


Wat is er lekkerder dan nog een keer genieten van OPWEKKING? Het lijkt wel gisteren, en dat allemaal dankzij uit de losse pols geschoten beelden, Final_Cut_pr0–v10.3.1-TorRenT_KinG_Rip_2018.dmg en een lekker opgewekt muziekje (snap je) van P-p-p-premium BEATS DOT COM? Of denk je soms dat er in de Bijbel iets staat over beats rippen van internet, want dat was er toen nog helemaal niet. Hopen dat God in 2019 voor een lekker zonnetje zorgt, dan zorgen wij weer voor de rest. ]]>
9k4gevKoen van BommelSander van Dalsumedmtrapbewegend beeldaftermoviesHet jaar 2018
<![CDATA[Donnie verdient geen Edison, maar wel degelijk een andere prijs]]>https://noisey.vice.com/nl/article/gy7mxj/donnie-edison-snelle-plangaMon, 10 Dec 2018 13:09:00 +0000Oh, oh, oh, ophef. Vorige week werden de nominaties voor de Edisons – ‘s lands oudste muziekprijs – bekendgemaakt, en daar zijn geheel terecht een aantal vraagtekens bij te plaatsen. Bijvoorbeeld: waarom bestaat een aanzienlijk deel van de jury nog steeds uit mensen die werken bij de radio? En wat houdt de categorie ‘Hollands’ precies in? Kom je daar alleen voor in aanmerking als je acht avonden per week doodgekookte aardappelen eet en altijd bereid bent op een schip te springen en een land te plunderen als dat nodig is? Waarom zie ik nergens de naam Ray Fuego, terwijl hij in principe voor vrijwel elke categorie in aanmerking komt?

Ondanks al deze legitieme vragen, vind ik de nominatie van Donnie nog het vreemdst. De video voor zijn hit Snelle Planga is volgens de jury een van de drie beste clips die dit jaar zijn verschenen. In de jurymotivatie staat onder andere: “(...)de video van deze rapper (is) razend populair en voor iedereen herkenbaar en toegankelijk.” Met andere woorden: zelfs Frans Bauer weet wat een snelle planga is, en daarom is de clip een groter succes dan de video’s van bijvoorbeeld Mag Het ff Lekker Gaan van Sevn en Josylvio of de remake van Omarm Me van Ronnie Flex.

Ik vind dat jammer. Ten eerste omdat ik een beetje bang word van het feit dat de gedachtegang ‘hoe meer engagement hoe meer kwaliteit’ is doorgedrongen bij de Nederlandse muziekprijs, die zichzelf zo serieus neemt dat het zich zonder gêne vergelijkt met de Grammy’s. Ten tweede omdat ik vind dat Donnie zulke grote stappen heeft gemaakt dat hij zeker een prijs verdient voor zijn jaar – zelfs als dat betekent dat ik een heel weekend moet opgeven om zelf een oerlelijke bokaal voor hem te kleien. Want dit is me het jaartje wel voor Donald.

Als je terugkijkt in de tijd is het best merkwaardig dat zijn enorme glow-up pas dit jaar vorm kreeg, terwijl hij al vanaf het begin van zijn carrière precies de juiste mensen om hem heen heeft verzameld. Hij mocht met Lange Frans en Lil’ Kleine opdraven bij Rotjoch, ergens in 2011. In 2014 maakte hij de tape Leipie van het Plein terwijl Vieze Freddy over zijn schouder meekeek. Mannelogie, zijn debuutalbum uit 2015, is volledig geproduceerd door Bas Bron. Z’n belangrijkste mijlpaal van vorig jaar is samen met dartlegende Raymond van Barneveld. En dit jaar maakte hij samen met Joost het album M van Marketing, waarna ze dat vierden door ook nog een show in Carré te geven. Het verschil tussen nu en die keer dat Frans zijn hand vasthield, is dat hij nu zelf degene is waarmee mensen willen samenwerken. Hij is niet meer de te begeleiden protegé, en ik denk te weten hoe dat komt.

Donnie is sinds mensenheugenis de uitgelezen persoon om te interviewen als je op zoek bent naar een leuke quote of twee. Wat-ie zegt is onverwachts, tegendraads, opstandig, geestig en met een beetje geluk rijmt het ook nog eens. Bijkomend voordeel is dat je ook nog eens kunt kiezen tussen de verschillende personages die hij heeft ingenomen de afgelopen jaren: de doorgesnoven dorpsgek van het Leidseplein, het half-Zweedse enigma, de Breitling dragende designkoning, meme-connaisseur, een wandelende dart-encyclopedie of een mix van allemaal tegelijk. Hartstikke lachen, enorm succesvol, een beetje vermoeiend, maar via een omweg uiteindelijk exact de reden waarom hij deze typetjes af en toe achter zich mag laten.

Clout is een veelbesproken term dit jaar – vaak negatief door provocerende types als Armoo en 6ix9ine – maar het is precies dit wat Donnie van eeuwige belofte tot een grote speler heeft gemaakt. Het viralkanon Snelle Planga heeft hem geholpen aan een enorme reclamedeal met gokbedrijf Toto en de kaartverkoop voor de show in Carré had er vast ook profijt van. Het heeft er waarschijnlijk zelfs voor gezorgd dat hij vanaf nu de presentator is van z’n eigen show op RTL7. Er zijn genoeg horrorverhalen van een hele generatie jongeren te lezen die door het verknipte leven op sociale media tegen burn-outs en een gebrek aan zelfvertrouwen aanlopen, maar voor Donnie heeft dat misschien juist het tegenovergestelde effect. Door z’n blijvende online succes durft hij weg te stappen achter alle personages die hij zelf heeft gecreëerd om datzelfde succes aan te wakkeren, maar dan als hemzelf.

Hij is namelijk veel groter dan die typetjes. Hoewel Carré niet helemaal uitverkocht was, bewezen hij en Joost op een van de meest gewichtige podia van Nederland dat offline presteren terwijl je online je hype hebt gecreëerd prima mogelijk is. Zolang je simpelweg je best doet of in ieder geval uitstraalt dat je je best doet. Maar het mooiste voorbeeld hiervan is de aflevering met hem van Tims ^ tent: maar dan op een eiland, het programma van VPRO-presentator Tim den Besten. Tim is sowieso een ontwapenend figuur, maar op het moment dat Donnie voor hem een geïmproviseerde risotto staat te garen op een aftands gasstelletje, bereikt hij een hoogtepunt van dit televisiejaar. Terwijl Donnie tartaar zit te prakken in een pan vertelt hij over hoe ongelofelijk verliefd hij is op z’n vriendin, vooral omdat zij de afgelopen vijf jaar (waarin hij werd wie hij nu durft te zijn) onvoorwaardelijk bij hem bleef. Iets wat je tot die tijd niet van hem had verwacht. Pak de tissues, dit is janken hoor.

Vandaag heeft Donnie het nummer Knalplanga (een hereniging met Bas Bron) uitgebracht, nadat vorige week bekend werd gemaakt dat hij een contract heeft getekend bij Top Notch. Een move die ik als ik eerlijk ben niet aan zag komen, omdat hij dit jaar juist voor zichzelf heeft bewezen dat hij alleen nog zichzelf nodig heeft om de successen te boeken die hij voor ogen heeft. Maar goed, ook dit zal onderdeel zijn van een groter plan voor het komende jaar – want er zijn grote kanonnen nodig om 2018 te kunnen overtreffen.

Volg Noisey op Facebook, Instagram en Twitter.

]]>
gy7mxjWouter van DijkSander van Dalsumdonnienederlandse hiphopmijmeren
<![CDATA[De stroboscoop: van industrieel gereedschap naar hypnotiserende clubverlichting]]>https://noisey.vice.com/nl/article/kzvpkn/de-geschiedenis-van-stroboscoopFri, 07 Dec 2018 15:23:00 +0000Een ritmisch, knipperend licht dat de bewegingen van je lichaam en de manier waarop je ze waarneemt van elkaar loskoppelt. Alsof je arm in haperingen beweegt, terwijl het voor je gevoel vloeiend is. De stroboscoop werd uitgevonden om in fabrieken de defecten van bewegende machineonderdelen te ontdekken. Nu wordt het licht, vaak in combinatie met rookmachines, vooral gebruikt om een dissociatieve sfeer te creëren in clubs. De grenzen tussen jezelf en de muziek, jezelf en anderen, en jezelf en de ruimte vervagen.

“De stroboscoop stel ik in tussen 8 en 12 Hz: de frequentie van je hersengolven in je droomslaap. Als je daar acht uur in staat, dan heb je echt geen vrije wil meer. Dan mag je het gerust een massapsychose noemen, wat zich hier afspeelt. En dat is heel erg mooi om naar te kijken,” vertelde Guy Tavares – de oprichter van Bunker Records – een tijd geleden aan VICE in zijn studio in Den Haag. Tavares beweerde zelfs dat het hypnotiserende effect van de stroboscoop personen aan verschillende uiteinden van het politieke spectrum bij elkaar zou brengen. Zo had hij een verhaal over een Antifa-activist die samen met een neonazi stond te lachen naar een stroboscoop op een van zijn feesten. Alsof het knipperen van het licht zelfs de meest uiteenlopende individuen naar een dimensie kan brengen waarin hun idealen niet langer meespelen. Of een lamp voor iedereen zo’n loskoppeling kan waarmaken is nog maar de vraag, maar Tavares was zeker niet de eerste persoon die een verborgen laag van perceptie toeschreef aan het licht.

In het begin van de negentiende eeuw experimenteerde de Tsjechische fysioloog Jan Evangelista Purkyně al met hallucinaties die door knipperlichten werden opgewekt. Die hallucinaties ontdekte hij per ongeluk. Terwijl hij met zijn ogen dicht richting het licht van de zon keek, bewoog hij zijn hand voor zijn ogen. Naast de roodgele waas die het licht veroorzaakte, zorgde de beweging van zijn hand voor “prachtige figuren die steeds complexer werden”. Hij maakte dit effect na in zijn lab met een lamp en een roterend wiel. In het wiel zat een gat dat ervoor zorgde dat het licht alleen in een knipperende, constante frequentie te zien was. Dezelfde techniek die de Belgische Joseph Plateau en de Oostenrijkse Simon Ritter von Stampfer rond die tijd gebruikten en respectievelijk benoemden tot fenakistiscoop en stroboscoop.

De ontwikkelingen van het knipperende licht kwamen in een stroomversnelling toen het elektrische licht een versie van de stroboscoop mogelijk maakte die geen roterende klep meer nodig had, maar simpelweg werkte met een lamp die snel aan en uit ging. De stroboscoop kreeg daardoor een belangrijke functie in fabrieken. Nadat de Amerikaanse wetenschapper Harold Edgerton de interval van stroboscooplichten op dezelfde snelheid als de rotatie van een motor instelde, werd het in de jaren dertig mogelijk om roterende onderdelen waar te nemen alsof ze stil stonden, zonder de rotatie te stoppen. Op die manier werd het makkelijker om defecten in onderdelen op te sporen tijdens inspecties. Dezelfde techniek wordt vandaag nog toegepast op platenspelers om te ontdekken of de speler op 33rpm (de standaard snelheid) draait. Ook in de motor van een platenspeler kan een afwijking optreden, die met een knipperend licht op dezelfde frequentie waarneembaar wordt.

In 1953 bracht de Britse neurofysioloog William Grey Walter het boek The Living Brain uit. Walter – die de stroboscoop gebruikte om tests te doen met epilepsie in zijn lab – deed verslag van de “wervelende spiralen, draaikolken en explosies” die zijn patiënten zagen in het knipperen van de stroboscoop. Hij beweerde op deze manier per ongeluk te stuiten op een “natuurlijke paradox die met zekerheid laat zien dat er een verscholen waarheid bestaat”. Het hoofdstuk van zijn boek waarin hij hierover sprak, noemde hij De openbaring van het knipperlicht.

Het bekendste geval van een beeld dat onbedoeld epilepsie-aanvallen opwekte was een Pokémon-aflevering die in 1997 op televisie kwam.

Die openbaringen over het onderbewustzijn waren oorspronkelijk niet het doel van Walters studie. Het opwekken van epilepsieaanvallen stelde hem – door middel van EEG-scans van het brein – in staat te ontdekken waar in het brein de aanvallen precies plaatsvinden. Hoewel maar ongeveer één op de vierduizend personen chronisch last heeft van deze aandoening, kan bij iedereen door middel van zeer intense lichtflitsen een aanval opgewekt worden. Het bekendste geval van een beeld dat onbedoeld veel aanvallen opwekte was een Pokémon-aflevering die in 1997 op televisie kwam, waarna er 685 kijkers (vooral kinderen) zich in het ziekenhuis meldden met een epileptische aanval.

Ook de stroboscopen op hedendaagse feestjes hebben soms een negatief effect op bezoekers. Tijdens de afgelopen editie van het Amsterdam Dance Event kwam het festival DGTL in het nieuws met het schrijnend aantal epilepsieaanvallen tijdens hun clubnacht. Hoewel bezoekers al snel naar de stroboscopen verwezen, gaf DGTL aan dat het lichtplan niet heftiger was dan op andere edities. Maar het dissociatieve effect van het licht heeft helaas wel vaker een epileptische aanval als effect bij dansende mensen. Tijdens de dj-set van Torus op Lowlands dit jaar werden er drie gevallen van epilepsie gemeld.

De opkomst van de stroboscoop op feestjes begon bij de beatgeneratie in de jaren vijftig. Dichters als William Burroughs en Brion Gysin waren zo geïntegreerd door de hallucinaties die Walter omschreef in The Living Brain, dat ze zelf aan de slag gingen met het maken van een flikkerend licht. Door een cilinder met gaten op een roterend plateau te plaatsen en een licht in het midden te zetten, maakten Burroughs en Gysin samen met hun wiskundige vriend Ian Sommerville de ‘Dream Machine’: een stroboscoop die enkel bedoeld is om de mooie vormen en kleuren op te wekken waar ze eerder over gelezen hadden. Een roterende machine die deze kunstenaars binnen handbereik hadden om hun machine te maken, was natuurlijk de platenspeler.

De dichters waren zo overtuigd van de potentie van deze machine, dat ze er patent op namen en de naam samenvoegden als ‘Dreamachine’. Volgens Gysin geeft de machine “artistieke visuele sensaties” die “oude vragen” beantwoorden over wat visie, kunst en kleur moeten zijn. Ze dachten dat de Dreamachine de televisie kon vervangen over de hele wereld. Zo zouden mensen gebruik kunnen maken van de creatieve potentie van hun onderbewustzijn, in plaats van dat ze gehersenspoeld werden om allemaal hetzelfde te denken. Hij nam contact op met Philips, en de dichters gingen in gesprek met een vertegenwoordiger van het bedrijf. De massaproductie van de lamp kwam uiteindelijk nooit van de grond. Wellicht was het commercieel interessanter om huishoudens te beïnvloeden met reclame, dan om ze aan te sporen om gedichten te schrijven en schilderijen te maken.

De effecten van de stroboscoop hebben wat weg van wat LSD met je kan doen. De drugs wordt nog altijd gebruikt als methode om te proberen andere dimensies waar te nemen. De geometrische vormen die opgewekt worden door het knipperende licht zijn vergelijkbaar met de vormen die psychedelica kunnen opwekken. Voor Gysin ging zijn lobby voor de Dreamachine samen met een interesse in muziek, omdat hij beiden zag als stappen om “de zintuigen te laten ontsporen met het doel de banden met een cultuur van controle te doorbreken.” Op die manier zouden we een nieuw bewustzijn kunnen creëren.

Tijdens The Trips Festival werd er LSD in drankjes verwerkt zodat het publiek samen kon trippen. Stroboscopen vormden een belangrijk aspect van de trip.

Ook voor de latere schrijvers uit de beatgeneratie – zoals Ken Kesey van de roman One Flew over the Cuckoo’s Nest – blijft het beïnvloeden van het bewustzijn centraal staan. Zijn boek vertelt over een personage die de controlemechanismen die de samenleving uitoefent, wil ontmaskeren tegenover een groep psychiatrische patiënten. Naast schrijver was Kesey ook de initiatiefnemer van de Acid Tests: feesten in openbare ruimtes in San Francisco en Los Angeles waar LSD getest werd. In 1966 nam Kesey, net voordat LSD een illegale substantie werd, met zijn Acid Tests de sprong naar een driedaags festival genaamd The Trips Festival. Tijdens dat festival werd er LSD in de drankjes verwerkt zodat het gehele publiek samen kon trippen. Lichtshows, inclusief stroboscopen, vormden een belangrijk aspect van de trip.

Het ietwat clichématige beeld van een festivalcultuur die draait om samen trippen, liefde, naakt rondlopen en volledige vrijheid had drie jaar later z’n hoogtepunt in Woodstock. Naar dat romantische beeld schetsen we nu nog steeds graag festivals, waar de stroboscoop nog vaak aanwezig is. Afgelopen zomer installeerde Torus samen met kunstenaar Nikki Hock honderd stroboscopen in een bos tijdens Draaimolen festival. De lichten vormden, samen met een aantal lasers, het volledige ontwerp van een podium waar Job Jobse, Larry Heard en Marcel Dettmann draaiden. Ook nu werkt het licht in harmonie met het ritme van de muziek en de effecten van drugs. Over het desoriënterende effect daarvan zegt Torus: “Nikki en ik spelen vooral met de snelheid van een stroboscoop. Als je een strobe heel snel laat knipperen is dat op het begin heel desoriënterend, maar op een gegeven moment wordt dat ook gewoon de norm. Dan mogen ze juist weer uit.”

Waarschuwing: de onderstaande video kan lichtflitsgevoelige epilepsie uitlokken.

Maar het nieuwe bewustzijn waar de Dreamachine voor moest zorgen, is in de tussentijd niet bepaald werkelijkheid geworden. Sterker nog, de algoritmes die nu bepalen hoe wij informatie tot ons krijgen hebben ons volledig in de ban. Je favoriete dj bepaalt via Instagram welke kleding jij koopt, Spotify heeft invloed op de muziek die je luistert, en Facebook zou met je stemgedrag kunnen rommelen. Als ik aan Torus vraag of we in zijn strobe-bos kunnen ontsnappen aan al die invloed is hij daar nuchter over: “Ik denk niet dat het voor onze generatie nog bijzonder is om zo met het onderbewuste bezig te zijn. We weten allang dat grote bedrijven op ons onderbewustzijn inspelen om ons dingen te laten kopen. Dat is niet meer een verborgen waarheid, er zijn genoeg mensen die weten hoe onze hersenen werken en hoe ze daar bijvoorbeeld online op in kunnen spelen.”

De stroboscoop heeft de strijd met massale hersenspoeling niet kunnen winnen van technologie, maar is in plaats daarvan juist onderdeel geworden van festivalcultuur, wat weer deel uitmaakt van de massa-industrie. De felle flikkering kan bevrijdend voelen tijdens de late uurtjes van een lange rave, maar helaas: maandagochtend zit je gewoon weer te werken onder een broeiend tl-licht. Feest-ze!

Volg Noisey op Facebook, Instagram en Twitter.

]]>
kzvpknEmma van Meijeren Sander van Dalsumraveclubbenstroboscoop
<![CDATA[Gele klodders gel en moderne dans in de nieuwe clip van Tony Clifton]]>https://noisey.vice.com/nl/article/59vkw3/tony-clifton-wake-up-videoFri, 07 Dec 2018 10:59:27 +0000 Tony Clifton is het alter ego van komiek Andy Kaufman. Als je net als ik geen idee hebt wie dat is (sorry dat ik jong ben), het is een troll van voor het internettijdperk. Een passende bandnaam dus voor het zooitje ongeregeld bestaande uit de broers Mees en Lenny, en hun vriend Merlijn, die je misschien nog wel kende uit dit artikel waarin hij vertelt over zijn mislukte Bowie-tatoeage. In hun nieuwe video voor Wake Up zien we Merlijn, die zijn haar insmeert met een pot knalgele gel, zich in rare bochten wringt en wat vreemde bekken trekt in een rustige woonwijk. Of dit een epileptische aanval, een experimentele vorm van gebarentaal of moderne dans is, mag je zelf weten. Bekijk de video hierboven.

Het debuutalbum ‘Love Nordic Women’ van Tony Clifton is nu uit.

]]>
59vkw3Laura ScholteSander van Dalsumnieuwe muziekTony Clifton
<![CDATA[Het kan Stallion’s Stud niet schelen of ze succes hebben ]]>https://noisey.vice.com/nl/article/d3bwgk/het-kan-stallions-stud-niet-schelen-of-ze-succes-hebbenThu, 06 Dec 2018 10:16:23 +0000Het Amsterdamse duo Stallion’s Stud heeft net een eerste EP uit en staat al meteen in Berghain en Bassiani. Best gek, zou je denken. Niet als je beseft dat het hier Red Light Radio-baas Hugo van Heijningen en dj/producer Identified Patient (Job Veerman) betreft, en dat die eerste EP uitkwam op Artificial Dance, het label van Interstellar Funk. Mensen van formaat, dus. Ze maken muziek die klinkt alsof het in een stoffige, Oost-Duitse kelder is opgenomen in 1983. Hugo doet de vocals (wat hij hiervoor ook deed in bands als White Slice, Firestone en Malkovich) en Job maakt de beats. Er staat ze een glorieuze toekomst te wachten, al blijkt in dit interview meteen dat het ze allemaal niet veel kan schelen of ze succes hebben of niet.

Noisey: Hugo, jij zit het halve jaar in het buitenland en dan heb je ook nog een radiozender. Job, jij staat op elk festival en in elke club te draaien. Hoezo hebben jullie nog tijd over om samen muziek te maken?
Job: We hebben deze EP vorig jaar opgenomen, misschien hadden we toen wat meer tijd?
Hugo: Ja, er was even wat meer tijd.
Job: Toen hebben we toegeslagen.
Hugo: Maar als je het druk hebt doe je ook veel meer, want dan ga je alles goed plannen. Daarom is het ook fun, dit project. Het is no nonsense. Het is wat het is.

Het gaat als warme broodjes over een toonbank.
Alleen al door het uit te brengen op het label van Interstellar Funk heb je al een stapje voor. We hebben ook allebei al een groot netwerk, we werden gedraaid door Hunee, die er ook nog een post over deed, we sloten afgelopen zomer Strange Sounds af, gelijk een optreden in de Berghain... We hebben zo’n kickstart gehad dat mensen denken: dit moet wel goed zijn.

Dat lijkt me wel het leuke van iets nieuws beginnen vanuit jullie positie, dat er meteen al allerlei deuren openstaan. Als jullie gewoon als twee onbekenden gastjes iets waren begonnen, was het niet zo vlot gegaan.
Ja, maar ik denk dat we veel beter zijn dan twee onbekende gastjes. We zijn er allemaal niet zo zenuwachtig over, we doen het gewoon en daardoor wordt het ook goed. We hebben niks te verliezen en het kan me ook niet schelen of het een succes wordt of niet. Als het misgaat, so be it.
Job: Je hoeft er ook niet per se een succesverhaal van te maken, omdat je toch al een hoop dingen ernaast hebt. Dat maakt het lachen.

Een leuk zijproject. Maar ondertussen gaat het wel gewoon lekker.
Hugo: Het lijkt allemaal heel wat, maar eigenlijk is er nog niet veel gebeurd. We hebben een plaatje opgenomen en een paar keer opgetreden.

Ja, als je het zo stelt, waarom zitten we hier dan eigenlijk?
Job: Ja, waarom zitten we hier?
Hugo: Ik vind het leuk hoor.

Toen ik jullie muziek hoorde, dacht ik: dit project is in de coffeeshop ontstaan.
Hugo: Hoezo? Als ik aan een hengst denk, denk ik aan een glimmend, sterk paard. Niet aan een coffeeshop.

Ik bedoel de muziek en de teksten, niet de naam.
Hugo: We blowen toch echt niet. En de muziek…
Job: Dat krijg je gewoon met die apparatuur, dat zijn geen high-end dingen. Een sampler en een mixertje en wat gitaarpedaaltjes, dat is het.

De teksten zijn vrij absurdistisch, toch? Voor zover ik het kan verstaan.
Hugo: Ik heb altijd dat ik me er helemaal in terug kan vinden, maar als het eenmaal opgeschreven is, moet het gewoon lekker klinken, dan heb ik geen boodschap meer. Ik vind het leuk dat mensen dan een zinnetje horen en denken: waarom heeft-ie het over wristbands? Dat vind ik grappig. Uiteindelijk gaan de teksten wel over dingen die me bezig houden, maar wat dat allemaal was, zou ik nu niet meer weten.
Job: Die chick in de metro. Dat was toch een tekst?
Hugo: Ja, nou, gewoon dingen die belangrijk waren op dat moment, maar als ze eenmaal zijn opgeschreven niet meer.

Wat was er met een chick in de metro?
Hugo: Er zit iets in over een, nou ja, nee. Nee. Gewoon rare dingen die je meemaakt.
Job: Wat denk jij als je die teksten hoort?

Het klinkt als vervreemding. Iemand die langzaam gek wordt.
Hugo: Grappig. Dat is wel steeds waar ik over wil schrijven, maar dan denk ik: waarom schrijf ik hierover? En dat verwerk ik dan ook weer in de teksten. Ik ben niet iemand die een mening erdoorheen wil drukken, of op een zeepkist wil gaan staan, maar ik heb wel een punkachtergrond. Daar leerde ik dat het goed is om iets te vertellen te hebben. Ik zing vanaf mijn veertiende in punkbands, toen zong ik ook over hoe je de wereld kan verbeteren. Nu nog steeds, maar dan denk ik meteen: maar ja, wie ben ik zelf? Het is hypocriet, en dat vertel ik er meteen bij in mijn teksten.

Het schrijven van de tekst is meteen al een reflectie op het schrijven van de tekst.
Dat is precies wat er gebeurt ja. Het is een bijzonder proces. Ik ben zelf ook vaak verbaasd wat eruit komt. Niemand hoeft het ook te begrijpen. Ik vind sommige woorden gewoon vet.
Job: Dat heb jij heel erg, ja. Net als met de naam Stallion’s Stud: het moest iets met SS zijn.

O ja, ik las nog een reactie op SoundCloud van iemand die zich afvroeg of jullie nazi’s zijn.
Hugo: Echt? Als ik ergens een hekel aan heb dan zijn het nazi’s. Nee dus.

Maar je wilde wel per se iets met twee keer de letter S.
Ik vond stallion een vet woord, ik vond stud een vet woord. Stable ook. Paardenstallen.

Het is wel lekker mannelijk, Stallion’s Stud. De ene dekhengst dekt de ander.
Ja, maar het kan ook een stud zijn als een pin, of iets waarmee je in de zij van het paard prikt zodat-ie sneller gaat. Het kan van alles zijn.

Tot slot, Job: is Hugo meer een vader of een oom voor je?
Job: Eh, een oom. Een oom waarmee je het gezellig hebt op een verjaardag.
Hugo: Wat een domme vraag. Daar ga ik nu de hele tijd als we elkaar zien mee zitten. O, ik ben toch je gezellige oom. Heel irritant.
Job: Er is nu een verwachtingspatroon.

Volg Noisey op Facebook, Instagram en Twitter.

]]>
d3bwgkKoen van BommelSander van DalsumInterviewsBerghainRed Light Radiointerstellar funkbassianiidentified patientStallion's Stud
<![CDATA[De negen levens van Dimitri]]>https://noisey.vice.com/nl/article/zmdqg8/dj-dimitri-documentaireWed, 05 Dec 2018 12:15:00 +0000Deze documentaire kwam in 2014 uit op THUMP, de website van VICE over elektronische muziek.

Het verhaal van Dimitri spreekt tot de verbeelding. De man stond aan de wieg van de Nederlandse house- en technoscene, was een van de eerste dj's met internationale faam, inspireerde de grootste dance-artiesten ter wereld (van Benny Rodrigues en Bart Skils tot Armin van Buuren en Tiësto), overwon een verslaving en kreeg een paar jaar later de amputatie van zijn onderbeen te verwerken. Daarna stond hij weer achter de draaitafels, sterker en vastberadener dan ooit.

In onze documentaire De negen levens van Dimitri vertelde hij voor het eerst op camera over de pieken en dalen van het dj-bestaan, de zware tijd die hij heeft doorgemaakt na de amputatie, de levenslessen die hij daaruit heeft getrokken en de geestdrift waarmee hij aan zijn nieuwe album werkte.

Een paar maanden lang volgden we Dimitri. Hij vertelde open en eerlijk over zijn leven. We gingen mee naar shows en bekeken fotoboeken bij zijn moeder thuis. Hij liet ons de belangrijkste plekken uit zijn leven zien: daar waar vroeger de RoXY stond, de boerderij waar hij met autisten werkte, het centrum waar hij na het verlies van zijn onderbeen maandenlang revalideerde. We mochten zelfs voor het eerst na de amputatie met hem gaan zwemmen.

Bekijk de documentaire hieronder.

Volg Noisey op Facebook , Instagram en Twitter.

]]>
zmdqg8Noisey RedactieSander van Dalsumhousedimitridocumentaireselektronische muziek
<![CDATA[Voor Willem zat er niets anders op dan opnieuw beginnen]]>https://noisey.vice.com/nl/article/pa538y/willem-man-in-nood-interviewMon, 03 Dec 2018 12:39:15 +0000Het is alweer vijf jaar geleden dat The Opposites de Popprijs wonnen. Dat was voor hun een prachtig toetje op een even prachtig 2013, het jaar dat hun succesalbum Slapeloze Nachten uitkwam en ze een legendarische show op Lowlands gaven. Het was duidelijk: ze zouden de geschiedenisboeken in gaan als een van de beste Nederlandse live-acts ooit. Maar dat het ook direct het laatste hoofdstuk van ‘The Opposites’ zou zijn, had niemand toen verwacht.

The Opposites werd in de ijskast gezet. Twan trok het supersterrenbestaan en alles wat erbij kwam kijken simpelweg niet meer. Hij nam tijd om zichzelf weer op de rails te krijgen, maakte een eigen album en was onderdeel van Mario Kartel. Terwijl Twan een eigen pad insloeg, was er van Willem al die tijd weinig te bekennen. Af en toe was hij te horen op muziek van anderen, maar nergens was de sloopkogel zoals iedereen Willem kende te bespeuren.

Waarom? Daar is één keihard, nietsontziend antwoord te geven: zijn album Man in Nood, dat vorige maand uitkwam. Zonder er doekjes om te winden of pathetisch te worden vertelt hij over de gitzwarte periode na het jarenlange succes. Opeens was hij weer gewoon Willem de Bruin, en niet Willem van The Opposites – voer voor de onzekerheden die altijd al aan hem knaagden, maar die werden gemaskeerd door het snelle leven en de volle zalen.

Vorige week werd bekend dat hij in januari op Noorderslag staat, in hetzelfde gebouw als waar hij vijf jaar geleden de Popprijs won, om helemaal opnieuw te beginnen. Een nieuw geluid en een schone lei.

Noisey: Je hebt op alle grote festivals gestaan, maar je bent nu een van de te bewijzen namen. Dat is gek.
Willem: Ja, best wel. Maar ik zie Noorderslag niet per se als iets voor nieuwe artiesten. Het is ook voor artiesten die iets nieuws zijn gaan doen. Voor mij voelt het nu vooral als erkenning: oké, laat zien dan, doe het maar.

Ben je daar klaar voor?
Ik denk het wel. Voorheen zaten we in een luxepositie. Bij elke show voelden we dezelfde energie waar we makkelijk op konden varen. Nu is er een hele andere, nieuwe energie. Dat vraagt om een andere manier van werken. Het vraagt om varen op stilte. ik moet op zoek gaan naar een manier om de aandacht vast te houden. Ik zing nu ook, dus ik voel zeker meer spanning. Maar op deze manier opnieuw beginnen, en daar ook de kans voor krijgen, komt niet vaak voor. Ik sta er helemaal alleen voor, dat is kwetsbaar.

Willem de Bruin, geschoten door Patrick Ebu-Mordi

Heb je een antwoord op die vraag?
De jongen die hier tegenover je zit is het antwoord. Ik ben Willem. Wie wij zijn en waar we onze identiteit aan verlenen is zo vaag. Ik ben een mens, ik ben het resultaat van evolutie, ik ben sterrenstof. Ik ben zoveel meer dan Nederlander of Antilliaan.

Nu snap ik dat je je zo verloor in de identiteit van ‘superster’, omdat dat de identiteit was die in je schoot werd geworpen.
En dat terwijl ik nog lang niet bezig was met dit vraagstuk. Ik was negentien, de wereld lag aan m’n voeten, het geld stroomde binnen. Waarom de fuck zou je je bezig houden met twijfels? Zeker als het succes voelde als wraak op alle discriminatie die ik ooit gevoeld heb.

Ik werkte ooit als afwasser in een restaurant in het dorp waar ik opgroeide. Elk jaar organiseert dat restaurant het dorpsfeest, en op een editie hadden ze ons geboekt. Om daar op het podium te staan en te zien dat de jongens die altijd wat over mij te zeggen hebben de tekst aan het meezingen waren voelt als wraak. Dat was mijn ‘fuck you’, ik was iemand die erboven stond. En als je opeens niet meer in de positie bent om dat te voelen, betekent het ook dat je niet meer de persoon bent die erboven staat. Daar zit de valkuil.

Inmiddels heb ik geleerd dat je boos kunt zijn, en veel woede kunt voelen naar iedereen, maar dat zegt meer over jou dan over de mensen op wie je boos bent. Het is niet leuk, en er zijn dingen die oneerlijk zijn geweest, maar ik kan niets meer uitwissen. Ik kan maar een ding doen en dat is een manier vinden om ermee om te gaan. Voor mij is dat realiseren dat dit me heeft gemaakt tot de persoon die ik nu ben: iemand die in de spiegel kan kijken en trots op zichzelf kan zijn.

Hoe voel je je nu? Hoe stond je vanochtend op?
Wel goed. Ik heb gewoon nog dagen dat ik me minder voel, en ik denk niet dat dat ooit zal verdwijnen. Maar die strijd is ook erg gelinkt aan een mijn creatieve proces en ik voel me nog steeds verschrikkelijk als dingen niet lukken. Los van dat: mijn leven speelt zich af in een gezin, en dat werpt energieën en situaties op m’n bord die mijn leven enorm beïnvloeden.

Haal je steun uit je gezin in moeilijke tijden?
Dat denk ik wel. M’n kinderen en m’n vriendin gaven me een reden om het gevecht aan te gaan. Iets te verliezen hebben is de beste motivatie voor alles.

]]>
pa538yWouter van DijkSander van DalsumPatrick Ebu-MordiInterviewsThe OppositesWillemNoorderslag 2019
<![CDATA[De nieuwe video van KIKOK lijkt op een buitenaardse documentaire over mensen]]>https://noisey.vice.com/nl/article/mby9g3/kikok-das-videoFri, 30 Nov 2018 14:39:01 +0000 KIKOK is het muzikale project van de Pavel Fedoseev. Hij woont ergens in een gat in Rusland. Een wormgat wel te verstaan, meer dan twintig uur van Moskou vandaan met de trein. We maakten al eerder kennis met de Rus via zijn debuutsingle Verma, waarvan de video nog het meest lijkt op het begin van een documentaire gemaakt door buitenaardse wezens met een voorliefde voor dromerige kraut-pop. In z’n clip voor Das kan je Pavel en gastmuzikant Sacha Piankov zien dansen, schoonmaken en het vuilnis buiten brengen. Alsof de buitenaardse wezens KIKOK weer hebben gevonden en zijn dagelijkse leven vastleggen. De muziek is daarbij weer vreemd, psychedelisch en niet te vatten. Als je goed naar het einde van het nummer luistert kan je misschien zelfs een geheime boodschap ontdekken van de aliens.

Das is de eerste single van het debuutalbum van KIKOK, dat begin 2019 op Magnetron Music uitkomt. Bekijk de video hierboven.

]]>
mby9g3Laura ScholteSander van Dalsumnieuwe muziekmagnetron musicKIKOK
<![CDATA[Ik ging op date met Dvtch Norris]]>https://noisey.vice.com/nl/article/qvq39b/ik-ging-op-date-met-dvtch-norrisFri, 30 Nov 2018 09:44:58 +0000 Dvtch Norris is in België al een aantal jaren een begrip. Dat was al zo toen hij Seeking Closure uitbracht of meerapte op Coely’s hit Don’t Care. Al die tijd was ik fan en sinds de EP I’m Sad, I Wanna Make It kan jij eigenlijk ook niet meer om hem heen.

“Wow, ik suck echt hard in daten”, antwoordt Dvtch wanneer ik hem vraag of hij op date wil bij wijze van interview. “Maar ik ben een rapper, dus ik durf dat.” Aangezien we allebei nogal hyperkinetisch zijn, willen we iets actief doen. Ik stel schaatsen voor. “Ik suck in schaatsen, anders badminton?”

Op de dag van de date laat Dvtch me weten dat hij zich heeft verslapen en minstens een halfuur later zal zijn. Slecht begin van de date. Veertig minuten later wandelt Dvtch binnen, om zich meteen uitgebreid te verontschuldigen. Ik stop een badmintonracket in zijn handen en overhandig hem nog een cadeautje. Het moet allemaal van één kant komen. “Shit, ik ben te laat en ik heb niks voor jou bij," zegt hij terwijl hij mijn geschenk aanneemt. “Oh wauw, een zweetband. Is dat echt voor mij? Nice.”

1543498131735-NORRIS7

Was 2018 een goed jaar voor jou?
Sowieso. Omdat ik humus heb ontdekt, haha. Nee, serieus, ik ben gegroeid als mens. Door voor het eerst alleen te gaan wonen. Door mijn relatie stop te zetten, omdat het zo beter is. Dankzij die miljoen views voor Toothpick, dat ook. Ik ben echt gelukkig momenteel.

Beschouw jij jezelf nu eigenlijk als een Antwerpse of Brusselse artiest?
Ik wil nooit als Brusselaar gezien worden. Ik ben en blijf van Antwerpen. Maar een van de redenen dat ik verhuisd ben, is om hier met mensen te werken. Het is een soort van carrièrezet. In het gebouw waar ik nu woon, zitten nog veel artiesten. Martha Da’ro woont boven mij. En Blu Samu komt hier misschien ook wonen.

Wat vond je van de date?
Ik ben tijdens deze date dingen over mijzelf te weten gekomen. Dingen die ik onbewust dacht en nu ineens naar boven kwamen. Ik ben nog nooit zo open geweest over seks en daten en zo. Moeten we nog eens doen, maar dan echt wedstrijdjes badmintonnen.

Dit artikel werd eerder gepubliceerd op VICE België.

Volg Noisey op Facebook , Instagram en Twitter.

]]>
qvq39bHinda BluekensSander van DalsumKelly FoberBrusselOp date metdvtch norris