Een winterwandeling met Dave Budha door de tuinen van het licht

Of, nou, ja, de Hortus Botanicus. Komt in de buurt in ieder geval.

|
nov. 24 2017, 11:55am

Schrijven over de weersomstandigheden is lelijk en cliché, maar aan de andere kant beïnvloedt het mijn gemoedstoestand zo heftig dat het soms onvermijdelijk is. Minimaal vierenveertig keer per dag dwaal ik met mijn gedachten af naar een willekeurig oord waar het klimaat wel dragelijk is, en waar mensen al dan niet goed gekleed rondlopen in de tuinen van het licht.

Aha! Laat Tuinen van Het Licht nou net de titel zijn van de nieuwe EP van Dave Budha. Vandaag kwam het werk uit: zeven tracks en een ingesproken voicemailgedicht van Tim Hofman die je gedachten precies naar een plek kunnen dragen waar het wel prettig vertoeven is. Om ons fysiek datzelfde privilege te gunnen neem ik Dave mee naar een van de weinige plekken in Amsterdam waar het klimaat letterlijk anders is: de Hortus Botanicus.

Hoewel de planten in de buitentuinen door de herfst hier en daar in staat van ontbinding zijn, blijft het een prachtige plek om te zijn. Voorbijrazende trams zijn nog prima te horen, maar het wordt met modder onder je schoenen toch makkelijker om je daar van af te sluiten. Een prima plek om iemand als Dave Budha beter te leren kennen, me dunkt.

Omdat mijn eerste associatie met medicinale planten kinderachtig voor de hand liggend is, begint het gesprek over wiet.

Noisey: Ben je een beetje een stoner?
Dave Budha:
Nee, man. Helemaal niet meer. Ik denk dat ik op m’n twaalfde, dertiende ben begonnen met blowen, en vanaf m’n vijftiende was dat wel dagelijks denk ik. Dat heb ik volgehouden tot m’n twintigste ongeveer. Maar toen kreeg ik er problemen mee, ik werd er paranoia van.

Ah, ja, classic. En verder?
Ik heb wel een aantal drugs geprobeerd. M’n favoriete is toch wel MDMA denk ik, maar ik ben nu vijfentwintig en ik merk dat ik minder behoefte meer heb om dat soort dingen te doen. Is voor je mentale gesteldheid ook gewoon beter, ik geloof niet dat je zo echt tot nieuwe inzichten komt. Ik word er in ieder geval geen beter persoon van.

Ben je bezig met het vinden van een betere versie van jezelf?
Niet per se voor anderen, maar natuurlijk probeer ik wel steeds beter voor mezelf te zorgen. Ik wil wel rust vinden.

Heb je dat hier al gevonden?
Haha, ik denk dat het iets is waar je je hele leven voor nodig hebt, ik kan er niet echt actief naar op zoek gaan. Het gaat onbewust.

Het is hier een beetje een sprookjeswereld, en die vibe krijg ik ook een beetje van je muziek. Deze clip ook. Je producers heten zelfs Jopie & Rijnbaart.
Ja, het is wel een wereld die we willen creëren waar we de luisteraar in willen trekken. Ook om ze mee te nemen op een soort psychedelische reis, of zo.

Wat is jouw favoriete sprookje?
Ah, ik ken er weinig man. Hans en Grietje? Ik weet het niet. Sprookjes zijn ook eigenlijk helemaal niet leuk, en verzonnen om kinderen bang te maken. Er gebeurt altijd iets naars in. Wat leert Hans en Grietje ons nou? Dat we nooit omaatjes moeten vertrouwen?

Klinkt alsof je trust issues hebt opgelopen door sprookjes.
Haha, niet door sprookjes, maar ik vind het wel moeilijk om mensen te vertrouwen. Om zomaar je hele hebben en houwen te delen met een ander. Ik heb niet het gevoel dat iedereen altijd het beste met je voorheeft.

Harde lessen geleerd?
Ja, iedereen toch? Ik heb mijn vader heel lang niet gezien, bijvoorbeeld. Hij is gescheiden van mijn moeder, en kreeg toen een vrouw waar ik niet goed mee kon aarden. Dat was wel onprettig, voor ons allebei. Zeker als je twaalf bent, en ook best wel rebels en uitgesproken. Daardoor is het contact verbroken.

Beïnvloedt dat je nog?
Ja, op het gebied van vertrouwen sowieso. Als je zelfs niet blind op je eigen naasten kunt vertrouwen. Tja.

Heftig, man. En je EP is ook al niet echt om te lachen.
Ja, het is grotendeels geschreven aan het einde van m’n relatie. Mijn toenmalige vriendin en ik waren echt in een fase dat we het nog probeerden op te lossen, en dat hoor je ook wel terug in de tracks. Maar gelukkig wel met een mindstate waarin altijd naar een goed einde wordt toegewerkt. Niet gelukt uiteindelijk, haha. Kort daarna is het uitgegaan. Maar ik ga er vanuit dat mijn reis ook goed afloopt.

Iets anders: ben je een binnen of buitenplant?
Buiten, man. Hou ervan om buiten te zijn. Als ik mocht kiezen zou ik een krokus zijn. Die begint te bloeien als de lente komt, wat toch wel een van de meest magische momenten van de seizoenen is. De geuren, bloeiende bloemen, het begin van een nieuw leven. De winter en herfst zijn toch een pauze als je het zo bekijkt. Het liefst zou ik wel een winterslaap doen.

Jammer dat hier geen vlinders zijn. Ben je een beetje goed met dieren eigenlijk?
Ja, love ‘m. Ik ben echt een hondenmens, het liefst een Duitse herder. Met lang haar. Ik had er vroeger eentje. Ze zijn trouw, lief, leren snel. Ze hebben een mooie vacht als je ze goed verzorgt.

Ik zag dat je zelfs Tim Hofman op je EP hebt.
Ja, hij heeft toen hij mijn eerste EP ontdekte het nogal aangeprezen bij mensen en door hem heb ik wel een soort boost gehad. Zijn social media game is gewoon supersterk. We appen af en toe, en toen heb ik op een gegeven moment gewoon in full caps gestuurd: “YO TIM, WAAROM DOE JE GEEN GEDICHTJE OP M’N EP.” Dus zo.

Alle buma is voor Tim.
Jup, al m’n royalty’s ingeleverd hiervoor, haha.

Heb je zelf ooit iets anders willen doen dan rappen?
Ik heb vroeger veel improvisatietheater gedaan, dat vond ik heel leuk om te doen en wil ik echt wel weer gaan oppakken. Niet zozeer in theater, maar wel in films. Ik zag ooit Willem van The Opposites in een aflevering van Van God Los en hij speelde dat zo goed. Dat vond ik echt sick: een rapartiest die ineens iedereen perplex laat staan. Dat wil ik ook wel.

Heb je de afgelopen tijd in je leven nog een scene meegemaakt waarvan je dacht: wow, dit kan wel in een film?
Hmm, ik denk alles wat er nu gebeurt rondom het uitbrengen van mijn muziek. Als kleine jongen droomde ik al dat ik een contract zou krijgen, en nu ben ik getekend bij de Ark en al m’n tweede EP aan het uitbrengen. Ik luisterde vroeger elke dag naar mensen als Hef, Murda en Jiggy en nu zit ik er zelf bij. Dat is al een film op zich, denk ik.

De nieuwe EP van Dave Budha is nu uit. Luister er hieronder naar.