Brownie Dutch: het verhaal achter de zonnebril

Brownie Dutch, het gezicht van hiphop voor het volk, over zijn vader Jezus, Koffietijd en zijn toekomstig imperium.

|
mei 24 2013, 8:31am


foto: Bart Jansen

Deze week was de derde aflevering te zien van
De Invasie, het nieuwe programma van de TROS dat de gezelligste families van Nederland bekend moet maken met hiphop. Brownie Dutch, je weet wel die stille rechterhand van Ali B., is de presentator en moet leiding geven over drukke gasten als Negativ en Kleine Viezerik. En altijd maar die zonnebril op en een pak aan. Zelfs als hij ziek is verschijnt hij via Skype in beeld bij Koffietijd in gladgestreken overhemd om een afscheidslied te zingen voor onze ex-koningin. Dat overhemd strijkt hij trouwens zelf. De r&b-zanger, producer en refreintjesleverancier is nu ook het gezicht van hiphop voor het volk. Ik was nogal verbaasd dat we amper iets van hem weten en vond dat daar verandering in moest komen. Daarom zocht ik hem op in zijn studio. Lees hier het superverhelderende interview.

Noisey: Je kondigt in korte tijd een EP, album, de komst van je eigen label en je eigen programma De Invasie aan. Wat dacht je: het is tijd dat ik op eigen poten ga staan?
Brownie Dutch: Het is niet zo dat ik dit bewust heb besloten. Het zijn de puzzelstukjes die in elkaar vallen. De laatste tijd heb ik veel samengewerkt met anderen, wat ook interessant is, want daar leer je net zo goed van. Maar nu wil ik weer dingen voor mijzelf gaan doen. Van jongs af aan ben ik me er al bewust van dat het belangrijk is om iets voor mijzelf op te bouwen. Dankzij het internet kan ik een hoop mensen bereiken, dus ik heb geen contract nodig bij een grote platenmaatschappij. Dus ben ik een eigen label begonnen. Mijn eigen album komt daar als eerste op uit. Uiteindelijk wil ik aan een imperium werken.

Waar gaat je imperium uit bestaan?
Op een dag hoop ik een soort van wolkenkrabber te hebben. Met verschillende bedrijven erin. En een zonnebrillen- en kledinglijn. Het is voor mij erg belangrijk hoe het album wordt ontvangen. Dat kan bepalend zijn. Mensen kennen me van Ali B op Volle Toeren. Daar was veel kwaliteit, dat wordt nu ook van mijn album verwacht. Ik werk er al een jaar aan. Hij is bijna af en moet begin volgend jaar uitkomen.

Hoe is het bij jou in de muziek begonnen?
Op mijn dertiende begon ik met muziek maken. Ik ben van de middelbare school afgetrapt omdat ik geen zin had om dingen te leren waar ik toch niets aan had. Dus zat ik thuis muziek te maken. Op mijn zestiende nam ik gitaar- en pianoles. Ik had geen connecties met muzikanten, maar ik wilde beats maken. Dus ging ik het zelf doen. Mijn muziek gooide ik op internet en deelde ik met mijn vrienden. Iedereen vond het te gek, maar verder dan optredens in het buurthuis kwam ik niet. Ik wilde het professioneler aanpakken en besloot daarom naar de Herman Brood Academie te gaan. In die periode liep ik ook stage op een muziekschool. Ali B. zocht een engineer en belde die school. Zij tipten mij. Zo ben ik met hem in contact gekomen. Met hem ben ik muziek gaan maken, heb ik anderen muzikanten leren kennen en toen vroeg Ali me voor Ali B. op Volle Toeren.

foto: Bart Jansen

Van welk oudje heb je het meest geleerd in Op Volle Toeren?
Armand vond ik heel vet. Zijn manier van songwriting is simpel. Hij gebruikt misschien maar drie akkoorden, maar dat maakt het catchy, de nummers blijven in je hoofd zitten. Maar hij is ook rebels en hij gaat tegen de menigte in. Hij protesteert, zijn teksten zijn politiek.

Zijn jouw teksten dat ook?
Ik heb niet alleen maar liefdesliedjes op mijn album staan, wat je misschien wel zou verwachten omdat ik een r&b-zanger ben. Mijn teksten gaan over het leven, over lessen die ik heb geleerd en die ik met de luisteraar wil delen. Ik wil mensen inspireren. Ik kan niet tegen onrecht die door de politiek wordt gecreëerd. Ook dat komt terug in mijn teksten. We zijn pionnen van de wereldleiders, ook in Nederland. We zitten in een ratrace. We zijn niet vrij, maar er wordt ons wel voorgehouden dat we dat
wel zijn.

Ik heb een beeld van jou van als een terughoudende jongen die zich dienstbaar opstelt. Niet iemand die van school wordt getrapt.
Ik wist niet wat er van mij terecht zou komen, maar ik had er vertrouwen in. Ik ben gelovig, ik wist dat God mij op het juiste pad zou brengen. Maar het klopt, ik ben niet iemand die zich snel op de voorgrond plaatst. Ik geniet er meer van als ik een ander zie uitblinken met mijn hulp.

Hoe heeft de Bijbel je gevormd?
Ik stel me dienstbaar op, dat heb ik denk ik wel echt geleerd uit de bijbel. Ik wilde vroeger ook dokter worden. Ik wilde mensen helpen. Ik ben opgegroeid zonder vader. Mijn voorbeeld was Jezus. Ik wilde leven zoals hij. Ik ging naar de Maranathakerk in Amsterdam en zat op een christelijke basisschool. Mijn moeder had me daar ingeschreven, ik weet eigenlijk nog steeds niet waarom. Ik ben niet streng gelovig, zoals mensen in Staphorst. Het geloof is er voor mijzelf. Gemeenschappen oordelen te veel, terwijl ze dat aan God moeten overlaten. Ik praat met God en lees uit de Bijbel wanneer ik het nodig vind. Dat is niet elke dag, maar wanneer ik me kut voel of als ik stress heb of als ik iets moet weten. Ik weet niet alle hoofdstukken uit mijn hoofd, maar als ik de Bijbel op een willekeurige bladzijde opensla, staat er altijd informatie in die me helpt.

Welk moment in de Bijbel greep je het meeste aan?
Het einde, De Openbaring. Daarin staat omschreven hoe de wereld nu is. Toen ik dat las, raakte ik overtuigd van de echtheid van de Bijbel. Alles draait tegenwoordig om geld; er is de crisis, er is geen barmhartigheid meer, al die rampen. Steeds meer dingen die de Bijbel voorspelt, komen nu uit.

Wat zegt dat over onze wereld?
Dat het einde van de wereld nadert.

En dan wil jij nog een imperium stichten.
Er staat ook in de Bijbel dat er een nieuwe wereld komt. Hopelijk ga ik daar naartoe.



Welke rappers vind je goed?
Uit Nederland zijn dat Typhoon, Fresku en Winne. Zij schrijven teksten die je soms vijf keer moet luisteren, voordat je ze begrijpt. Ze zijn dubbelzinnig, dat vind ik tof. Maar eigenlijk luister ik weinig naar Nederlandse rap. De beste rapper is voor mij nog steeds Tupac.

Is hij in de hemel?
Dat denk ik wel. Hij was een voorbeeld voor veel ‘kansloze’jongeren en mijn inspiratiebron. Op momenten dat ik mij slecht voelde hielp hij me met zijn teksten. Dat deed mij goed. Hij was een goeie jongen, dat lees ik in de interviews met mensen om hem heen. In media kwam hij als gangsterrapper naar voren, maar ik denk dat hij niet echt zo was. Dingen worden snel opgeblazen en anders gemeld dan ze in werkelijkheid zijn.

Heb je daar zelf ook ervaring mee?
Ja, bij De Invasie bijvoorbeeld. We zijn twee dagen op pad voor één aflevering. Daar moet een half uur van worden gemaakt, dus er wordt veel geknipt. Soms wordt er dan iets verdraaid, of zo geknipt dat iets niet daadwerkelijk zo is gezegd. Daardoor kan ik heel anders overkomen dan ik echt ben. Ik ben misschien wel verlegen, maar ook een ervaren producer. En een producer is een leider, die moet het proces leiden naar het product. Ik denk dat ik dat wel goed kan. Met die nummers in Op Volle Toeren heb ik het voor elkaar gekregen dat zowel oud als jong het tof vindt. Ik weet het beste van beide werelden goed met elkaar te blenden tot een nieuw ding.

Wat wil je met De Invasie bereiken?
Ik wil laten zien dat wij rappers normale jongens zijn. Dat je niet een blokje voor ze hoeft om te lopen.

Is de reputatie van rappers zo negatief dat een mediaoffensief nodig is?
In sommige dorpen waar we kwamen zetten de mensen hun fietsen binnen of kwamen ze helemaal niet meer naar buiten. In Staphorst is er zelfs geprotesteerd tegen onze komst.

Ik heb eerder het idee dat rappers in Nederland de graagst geziene gasten in Koffietijd zijn.
Maar dat is niet altijd zo geweest. We hebben er hard voor moeten vechten om daar aan te mogen schuiven. Daarin hebben we veel te danken gehad aan Ali B. Hij is altijd positief op tv, hij legt op een natuurlijke manier een link tussen die wereld en zijn rapvrienden. Eerst werden we vaak geboycot. Wilden we iets promoten, kregen we altijd een nee: nee, dat kan niet op tv. Dat is nu veranderd. Nederland maakt nu kennis met rappers. Mensen zien dat we leuk zijn.

De Invasie is ook een ode aan het traditionele leven. In wat voor omgeving ben je zelf opgegroeid?
In twee werelden. Omdat mijn vader al vroeg uit beeld was, ben ik opgevoed door mijn moeder en was ik vaak te vinden bij mijn twee oma’s. Mijn ene oma is Nederlands, de andere Surinaams. Het ene weekend hoorde ik Koos Alberts en het andere weekend soulmuziek. Zo heb ik van beide culturen veel meegekregen.

Komt daar ook je naam Brownie Dutch vandaan?
Mijn naam staat inderdaad voor mijn twee oma’s. De twee culturen met elkaar gemixt.