De jongens van Rotterdam Airlines staan in de vertrekhal met een enkeltje richting de lucht

“De chemie is tussen ons. Niet tussen ons en iemand anders.”

|
jul. 22 2016, 11:53am


alle foto's door Willem de Kam

Het is een grappige winkel aan de Hoogstraat in Rotterdam. Voorin verkopen ze merchandise. Achter de kassa zit het kantoor. In de ruimte hieronder hebben ze een studio. Als ik binnenkom is er alleen een wat oudere man die op teenslippers iets doet met een immense printer. Er loopt een lief klein hondje rond; Coco. “Onze mascotte en heel populair op Instagram.” Aan de muren hangen grote, glamoureuze portretfoto’s van alle artiesten van Rotterdam Airlines. Op een kalender die er hangt lees ik: “Sevn bij Ali B op volle toeren.”

Het gaat goed met Rotterdam Airlines. Sevn Alias domineert de charts en staat op alle grote festivals, Jairzinho scoorde een gouden plaat en er hangt een veelbelovende buzz rond Kevin. Het artiestenroster kreeg dit jaar versterking van FMG, Chip Charlz en zelfs twee Amsterdamse rappers; Lil’ Saint en BKO. Ook sloten ze dealtjes met grote spelers zoals Spotify en Cloud9. Niet gek voor een label waar niemand ouder is dan 26. Als ik ze bezoek, komt Gate 16 over twee dagen uit. Het is de eerste verzamelaar van het label. “16 is voor 2016. Gate is omdat we allemaal in de vertrekhal staan met een enkeltje richting de lucht,” aldus Sevn. Alle artiesten staan erop. Dat zijn er inmiddels tien: zeven soloartiesten en een groep van drie.

Jairzinho en Luciano zijn broers. Die eerste wilde rapper zijn en de ander manager. Zo begon Rotterdam Airlines. “Dan ging hij langs buurthuizen om te kijken of we er op konden treden en maakte ik pokoes, je weet toch.” Jairzinho is de oudste van de groep en duidelijk de aanvoerder van het team. Als iedereen binnen is, vertelt hij in geuren en kleuren een verhaal over de moord op de Amerikaanse rapper Bankroll Fresh, die werd doodgeschoten door een jeugdvriend. Iedereen luistert ademloos terwijl Solomon, die samen met Luciano het zakelijke gedeelte van het label doet, taart snijdt. Want vandaag eet heel Rotterdam Airlines taart. Gate 16 gaat namelijk op nummer één binnenkomen in de albumcharts. Dat weten ze nu al zeker.

De plaat komt uit in een periode die in de muziekindustrie als zomerstop geldt. Daar heeft Rotterdam Airlines schijt aan. “We gaan laten zien dat je ook in de zomer een succesvolle plaat kunt uitbrengen. Mensen luisteren toch ook muziek op vakantie? Iedereen heeft Spotify altijd bij zich.” En wat als ze niet op de eerste plek binnenkomen? “Dan zijn luisteraars niet goed bij hun hoofd,” grapt Jairzinho. Hoogmoed, zou je kunnen zegen, maar het gaat inmiddels zo goed met RAMG (de RA staat voor Rotterdam Airlines, de MG voor Music Group) dat het misschien gewoon zelfkennis is. Ik begin te snappen hoe een kleine groep jonge jongens binnen een jaar uitgroeide tot een van de belangrijkste platenlabels van Nederland.

Even terug naar het begin. Na Jairzinho was Jason Futuristic de tweede artiest die bij RAMG kwam. Dat is al een hele tijd geleden en hij is er vandaag niet bij, “hij zit in België.” Daarna kwam, echt waar, Memphis Depay erbij. Die verliet het label al snel om te gaan voetballen. Daarna kwam Kevin. Die verliet het voetballen juist om te gaan rappen. Hij was net niet goed genoeg om prof te worden. “Dan moet je keuzes maken,” zegt Kevin. Kevin speelde bij Excelsior. Nu rapt hij met een aanstekelijke laidback flow en lokt hij youtubecomments uit die zowel kritiek leveren op zijn haardracht – lang, blond, vettig – alswel waardering tonen voor zijn rapkwaliteiten: “100% hardste whiteboy in de scene! ” Waar Kevin is, is Johnny Sellah. Het uiterlijk van beide jongens rijmt niet direct met hun muziek over dealen en geld. Wat natuurlijk alleen maar vet is.

De meeste jongens hier kenden elkaar al buiten rap. Voetbal, de buurt, familie, dat soort dingen. Sevn Alias leerde Jairzinho bijvoorbeeld al een hele tijd geleden kennen via hun gemeenschappelijke vrienden van SBMG. Ongeveer een jaar geleden interviewde ik Sevn. Dat was zijn eerste interview ooit. Kort daarna blies hij op. Dat is voor mijn gevoel het moment dat Rotterdam Airlines kans zag hun plek op te eisen: Ze hadden de goldenboy. Zelf ziet Sevn dat anders.

“Ik heb juist het gevoel dat Rotterdam Airlines mij meenam,” zegt Sevn, “Jairzinho motiveerde me in die periode juist heel erg om de studio in te gaan. Om er iets van te maken. En de jongens hielpen me om te kijken wat goed voor mij was.” Volgens Luciano werd het label daarom een succes. “We zijn heel erg close, als groep. Daardoor kunnen we samen groeien.” Jairzinho voegt daaraan toe: “Bij andere labels krijg je niet mee hoe alles gaat. Als je dan niet meer gaande bent, sta je met lege handen.”

BKO kan daar over meepraten. Hij kwam vrij, richtte een eigen label op en bracht een paar succesvolle nummers uit, maar sloot zich dit jaar toch bij RAMG aan. “Er waren dingen waar ik tegenaan liep. Bij Rotterdam Airlines leer ik hoe het beter kan.” De rest is het daarmee eens. De meesten van hen ziet zichzelf later ook een eigen label runnen, of achter de schermen werken. Geen van de artiesten is van plan over te stappen naar een ander label. Sevn: “Alles wat anderen me kunnen bieden, kan hier ook. Als een label me vijftigduizend kan bieden voor een project, maar ik heb maar twintigduizend nodig, waarom zou ik dan voor die vijftigduizend gaan? Succes komt eerst, dan geld. Niet andersom.”

In zo’n hechte groep schuilt ook een gevaar. Want om te groeien moet je op een gegeven moment toch met mensen van buitenaf gaan werken. Luciano voorziet geen problemen. “Wij nemen met z’n allen de beslissing om iemand erbij te nemen. Als dat gebeurt, hebben wij dus allemaal volledig vertrouwen in elkaar.” Lil' Saint is de enige in de groep die van buitenaf komt. Puur om de muziek. Vandaag is hij er niet bij, “spoorloos,” maar de samenwerking verloopt tot nu toe soepel. Een andere nieuwe artiest is Chip Charlz. Hij studeert administratie, maar is van plan om via Rotterdam Airlines een groter publiek te bereiken met zijn poppy rap. FMG, de enige groep van het label, scoorde een undergroundhitje met een liefdesliedje, maar wil liever niet bekend staan als 'die groep met liefdesliedjes.' Ze voegen een high-energy caribische dansvibe toe aan het label.

De meeste artiesten weten het niet, maar er is al flink geboden op Rotterdam Airlines. Als hij het aanbod had aangenomen, had hij nooit meer hoeven werken. Verder wil Luciano er weinig over kwijt. Wel zegt hij: “Ik denk dat ze zich verkijken. Ze denken dat ze op het moment dat ze het kopen hetzelfde eruit kunnen halen, maar de chemie is tussen ons. Niet tussen ons en iemand anders. De drang om samen verder te komen, die motivatie. Daar staat geen geldbedrag tegenover.”

Vlak voor onze fotograaf portretten komt schieten van de jongens, stapt er een vrouw de zaak binnen. Het is de moeder van Jairzinho en Luciano. Ze zegt iets wat de rest van mijn reportage overbodig maakt: “Ik ben de moeder van dit spul. Niet allemaal gebaard, maar ik voel me wel de moeder. Voor mij is het belangrijk dat de jongens op een legale manier hun geld kunnen verdienen. Ik zou het niet tof vinden dat het label door justitie gebeld wordt omdat een van de artiesten een tasje heeft geroofd. De kracht van Rotterdam Airlines is dat ze samen naar de top willen gaan. Niet over de ruggen van anderen jezelf rijk rekenen.”


Solomon


Jairzinho


Sevn Alias


Johnny Sellah


Kevin


Luciano


Fmg


BKO


Chip Charlz