muziek

Het Antwerpse The Girl Who Cried Wolf is een metalen versie van Portishead

En hun nieuwe liedje is bijna net zo emo als de beste chansons van Willeke Alberti.

Fiona Fortuin

Pompy Robodoll is het allerliefste poppetje ooit gemaakt. Het was een robot gemaakt van sardineblikjes die eind jaren tachtig te zien was op Veronica. Ik had nooit geweten dat ik zoveel liefde voor dat blikkerige ding zou voelen, maar elke keer wanneer ik Samen Zijn van Willeke Alberti draai, de begintune van het kinderprogramma, word ik weeïg en denk ik aan Pompy. Ze is niet alleen de allerliefste maar ook de meest menselijke robot.

Ik draai Samen Zijn nog wekelijks. Nou ja, maandelijks zeker.

Vandaag moest ik weer aan Pompy denken. Dat gebeurde bij het zien van de nieuwe videoclip van The Girl Who Cried Wolf voor Tin Men, met in de hoofdrol net zo'n blikkerig ding dat net zo kwetsbaar en krachtig is als een echt mens. Het liedje is dan misschien niet zo emo als dat van Willeke Alberti, en het doet eerder denken aan een metalen versie van Portishead, maar toch raakt-ie me ook in mijn ziel.

The Girl Who Cried Wolf komt uit Antwerpen. In 2015 brachten ze hun debuut uit en volgend jaar mogen we de opvolger verwachten waarvan Tin Men alvast een voorproefje is.

De video is gemaakt door het Antwerpse visueel collectief Lion Beach. Over de samenwerking vertellen de clipmakers: "We werken steevast met hevige kleuren en contrasterende texturen. Tin Men heeft sonisch die eigenschappen dus de klik met de track was er meteen. We hebben een verhaallijn bedacht die we emotioneel vonden werken, en de stijl moest de fijne lijn bewandelen tussen trippend en melancholisch, dus hebben we een klassieke ratrace-levensloop op een gestileerde manier gebracht. "

Bekijk de video hieronder: