Foto's door auteur

We spraken Tabitha over haar jeugd, daddy issues en haar nieuwe muziek

"Door alle trappen die ik kreeg op mijn ziel, heb ik geleerd mezelf op de eerste plaats te zetten."

|
apr. 10 2018, 11:03am

Foto's door auteur

Er zijn meerdere manieren om jezelf uit een dip te sleuren. Je kan je opsluiten in een kamer vol chow chow-pups, een serie verslinden in een bad vol gesmolten karamelzeezoutchocolade, of gewoon een paar flessen rosé wegtikken op het terras. Wat je ook kan doen is de muziek van Tabitha opzetten. De teksten van haar muziek (“leef je leven zonder uit te stellen, want morgen is niet beloofd” en “wat je doet voor een ander, schat, doe dat voor jezelf ook”) zijn een reeks inspirational quotes, die als een helend zalfje werkt op je gebroken ziel.

De zangeres uit Leiden is nog maar vijfentwintig jaar oud, maar heeft door haar zware jeugd al aardig wat levenswijsheid meegekregen. Ze nam een nummer op met Ronnie Flex, verbleef een jaar in Amerika om daar haar muziekdroom achterna te gaan, en bracht vorige week haar eerste EP Gevonden In Verdwalen uit. Ook heeft ze een stichting opgericht, Mooi Zoals Je Bent, waarmee ze kinderen meer zelfvertrouwen wil geven. Ik spreek met haar af op het kantoor van Top Notch om te praten over haar jeugd, daddy issues en hoe ze vanaf nu zichzelf op de eerste plaats zet.

Noisey: Op het nummer Steel Jij De Show zing je: “Wees trots als jij je beste jij bent.” Wanneer ben jij je beste jij?
Tabitha: Als je geen druk voelt om mee uit te gaan met vriendinnen als je eigenlijk lekker thuis wil blijven. Als je ’s ochtends opstaat, in de spiegel kijkt en puistjes ziet, maar toch naar buiten gaat. Ik denk dat we leven in een wereld vol verwachtingen en als je meer tijd steekt in doen wat je zelf wil en je oké bent met wie je bent, ben je de beste jij.

Stond je altijd al zo sterk in je schoenen?
Ik heb best een shaky jeugd gehad en moest op jonge leeftijd voor mezelf zorgen. Ik moest mijn eigen broodjes smeren en zelf mijn haar doen voor ik naar school ging. Als kind kom je in bepaalde systemen terecht, zoals het schoolsysteem, die een druk op je uitoefenen. Iedereen verwacht dingen van je, niemand vraagt hoe het met je gaat. Ik was als kind daar helemaal nog niet klaar voor, want ik had nog te veel verdriet. Het feit dat ik nu zo goed voor mezelf kan opkomen, komt vooral door alle pijn die me is aangedaan. Door alle trappen die ik kreeg op mijn ziel, heb ik geleerd mezelf op de eerste plaats te zetten.

Wat is er gebeurd in je jeugd?
Ik kom uit een dorp waar sowieso weinig donkere mensen waren. Ik werd weleens uitgescholden en iemand riep weleens dat ik bamboelippen had. Mijn broer, zus en vader hadden daar nog meer last van. En zelfs mijn moeder die blond haar en blauwe ogen had, maar zwanger was van een donkere man, werd uitgescholden. De dag na mijn negende verjaardag is mijn vader gestorven aan een ziekte. Het moment dat mijn vader overleed, begon mijn leven pas. Alles ervoor lijkt een droom. Dat was het begin van een hele moeilijke tijd. Mijn moeder was nooit meer de vrouw die ze vroeger was. We moesten vanaf dan alles zelf doen. Mijn broer en zus gingen elk hun eigen weg op, en gingen ook vroeg uit huis. Ik voelde me in de steek gelaten. Het contact is tussen ons een lange tijd niet goed geweest.

Hoe is jullie contact nu?
Ik heb nu een ongelooflijk sterke band met hen. Mijn broer en zus hebben de rol op zich genomen van ouders. Alhoewel we elkaar wat verloren zijn in mijn jeugd, zijn ze wel altijd mijn supportsystem geweest. Ze brachten me naar castingbureaus en de studio. Ik ben nu zo trots op ze. Mijn broer werkte bijvoorbeeld altijd fulltime om het gezin op te vangen en ging weer studeren enkele jaren geleden. Nu werken we allemaal in de zorgsector, met jongeren die soortgelijke dingen hebben meegemaakt. Van hieruit ontstond de stichting Mooi Zoals Je Bent.

Wat doe je met die stichting?
We willen op school de ruimte creëren om aan kinderen te vragen hoe het met ze gaat en hoe het thuis gaat. We willen kinderen ook tonen dat ze een rol kunnen spelen in de maatschappij. Dat is iets wat ik zelf gemist heb in mijn jeugd. Jonge meiden kunnen vaak niet trots zijn op zichzelf, omdat het ze niet genoeg gezegd wordt. Rolmodellen moeten wat vaker tegen hun zusjes of dochters zeggen dat ze trots zijn. Ik vind het heel mooi als ik een jong meisje kan inspireren, maar hoe mooi is het als een moeder hieruit leert en ze haar dochter elke dag op een persoonlijke manier kan inspireren? En weet je: kinderen zouden veel meer tijd moeten krijgen om te helen van verdriet en pijn. Mijn broer, zus en ik hebben bijvoorbeeld heel veel mensen verloren aan de dood en aan breuken. Toen ik mijn tas pakte en naar Amerika ging, kwam ik erachter dat ik nog heel veel te verwerken had en dat ik op zoek ging naar een thuis en naar een liefde.

Wilde je jouw pijnlijke jeugd compenseren met een relatie?
Ja. Je hoort wel vaker over daddy issues, waarbij vrouwen geen vaderfiguur hebben gehad die kan tonen hoe je een vrouw hoort te behandelen. Een vrouw zoekt dan naar een man die deze rol overneemt, maar dat is allesbehalve gezond. Je mag zulke dingen niet eisen van je man, want dat is niet haalbaar.

Hoe hielp je reis naar Amerika hierin?
Mijn reis naar het buitenland is gestimuleerd door een drang om muziek te maken, maar het is vooral een erg persoonlijke reis geweest. Dat heeft me gemaakt tot de vrouw die ik vandaag ben, en dat heeft er ook voor gezorgd dat ik de muziek maak die ik nu maak. Die journey was dus echt een vorm van therapie. In bijna elk interview wordt er gevraagd naar mijn ervaring in Amerika. Daar wordt telkens een verhaal van gemaakt dat het me daar niet gelukt is en dat ik daarom teruggekeerd ben naar Nederland. Maar ik heb er eigenlijk – tegen alle verwachtingen van anderen in – zelf voor gekozen om daar weg te gaan, omdat ik daar gelukkiger van werd. Mensen vinden dat heel moeilijk om te vatten.

Iets anders: je plaat is net uit. Hoe voelt dat?
Het is wel een bold move om mijn plaat uit te brengen, hoor. Voor veel mensen lijkt mijn muziek gewoon een liedje, maar ik laat wel mijn volledige ziel zien.

Vind je het niet heel eng dat iedereen nu je dagboekpassages kan horen?
Ik vind het niet eng. Ik ben al bezig met mijn tweede EP. Ik hoop gewoon dat iemand er wat kracht uit kan putten. Een meisje toonde me ooit haar littekens en zei dat Steel Jij De Show heel veel voor haar betekend heeft. Toen ik de clip voor de track moest maken, had ik een zwaar weekend. Die muziek heeft me er echt doorheen gesleurd. Ik krijg nog dagelijks kracht als ik naar mijn eigen muziek luister. Het is zo eerlijk.

Je maakt ook vlogs en bent best groot op social media. Hoe ga je om met haters?
Ik sta er niet voor open, want ik begrijp het concept ‘haten’ niet eens. Het klinkt misschien raar, maar als ik wakker word, ben ik enkel met mezelf bezig en ik geloof er heilig in dat je mensen moet behandelen zoals je zelf behandeld wil worden. Je bepaalt zelf wat je kracht geeft en wie je bui kan switchen. De een zal zeggen dat ik een simpel mens ben, de ander noemt me een oud wijf. Ik heb vrede met wat ik doe en met wie ik ben. Als iedereen zo zou denken, zouden we echt een relaxed leven hebben.

Raak je dan nooit uitgeput?
Nee hoor! Ik zeg altijd: niets moet, alleen ademen. Ik doe alles met liefde en heb een prachtig supportsystem. Ik heb me wel voorgenomen om nog meer te genieten van alles. Ik ben dit jaar bijvoorbeeld voor het eerst sinds mijn twaalfde op vakantie geweest naar Gambia en Curaçao. Ik was nog nooit op vakantie geweest als volwassen vrouw en ik kwam erachter dat het zo belangrijk is dat ik dit doe. Dit heeft zoveel rust gegeven aan mezelf. Wat ook helpt, is dat ik een betere relatie heb gekregen met God. Ik bid veel. Vroeger dacht ik altijd dat op mijn knieën vallen en om hulp vragen het laatste is wat je moet doen, maar ik besef nu dat je elke ochtend kan bidden en dankjewel kan zeggen.

Luister hieronder naar het debuutalbum van Tabitha: ‘Gevonden In Verdwalen’.

Volg Noisey op Facebook, Instagram en Twitter.