Alle foto's door Patrick Ebu-Mordi

We spraken Nick & Simon over champagne poppen, Kanye en werken met Jack $hirak

De twee Volendammers zijn lekker normaal gebleven, maar zijn niet vies van flink wat geld verbrassen.

door Souf Kinani; foto's door Patrick Ebu-Mordi
|
27 september 2017, 9:10am

Alle foto's door Patrick Ebu-Mordi

Een tijdje terug verrasten volkshelden Nick & Simon iedereen door hun karakteristieke geluid even te laten voor wat het is, en samen te werken met Jayh en Jack $hirak voor het nummer Zing!. In de video houden de Volendammers zich voor hiphopbegrippen nog relatief rustig, maar voor hun doen zijn ze flink aan het stunten. De clip vindt plaats in een dikke villa met gouden ornamenten en kandelaren, en de heren bewegen zich strak in pak door een chique festijn. Gek is het eigenlijk niet, want ondanks het feit dat de jongens zo lekker normaal zijn gebleven, zijn ze in 2017 ook in de Quote Top 100 van jonge miljonairs beland. Dus hoe je het ook wendt of keert, ze weten wel het een en ander van de lavish lifestyle. Dit inspireerde ons om Nick & Simon te spreken over hun eerste knaken, merkenfetisjen, en magnumflessen Dom Perignon poppen in de club.

Noisey: Nick, ik hoorde dat je met je eerste muzieksalaris bent gaan eten in tweesterrenrestaurant De Bokkedoorns. Waarom?
Nick: Na een van onze eerste optredens reden we terug en zei onze manager Paul: "Hier zit een restaurant met twee Michelin-sterren." Ik wist niet wat dat was, en hij legde me uit dat het heel culinair was. Haute cuisine. Wij hebben in Volendam goede restaurants, met hele goede vis, maar ik was natuurlijk wel benieuwd naar hoe het er daar aan toeging. Toen heb ik het vrij snel geboekt.

En? Was het beter dan de vis in Volendam?
Nick: Er ging een wereld voor me open. Elk gerecht werd toegelicht en dan strooien ze met woorden als 'gekonfijt' en 'beurré blanc', allemaal dingen waar ik nog nooit van had gehoord.

Maar was het ook een beetje te vreten?
Nick: Ja, het was geweldig. Ik moest wel wennen aan de kleine porties, maar het was perfect. Het kokosijs bij het dessert is me vooral bijgebleven. Dat krijgen we nu nog steeds als we erheen gaan.

En Simon, van jou begreep ik dat je een microfoon hebt gekocht. Jij ging liever verstandig investeren in plaats van roekeloos verbrassen?
Simon: Haha, nee. We hebben het denk ik over andere periodes in onze carrière. In de tijd waar Nick het over heeft, waren we al bezig met onze doorbraak. Maar die microfoon had ik gekocht met het geld van toen we zestien waren en in kroegen stonden. Die zuur verdiende centjes had ik gespaard om een microfoon van duizend euro te kopen.

Dat is wel een dure mic voor een tiener.
Simon: Bij ons geluidsbureau kregen we vroeger natuurlijk gebruikte apparatuur. Het rook allemaal gek en er zat nog lippenstift op van de vorige persoon. Nou ja, je snap het wel. Het was niet helemaal wat ik wilde, dus heb ik mijn eigen microfoon met mijn eigen speeksel geregeld.

Had je niet de drang om die duizend euro stuk te slaan in een kroeg of zo? Dat had ik waarschijnlijk gedaan op die leeftijd.
Simon: Ik ben sowieso wel goed in het uitgeven van mijn geld, maar dit vond ik gewoon heel belangrijk. Het geeft ook meteen aan hoe groot onze muzikale droom was.

Hebben jullie wel een beetje een dure smaak, of zijn jullie daar te nuchter voor?
Nick: Het gekke is dat ik dat nu veel minder heb dan vroeger. Op de middelbare school had ik een enorme merkenfetisj.

Kijk, daar ga je al. Vertel.
Nick: Nou, wat ik me heel goed kan herinneren is dat ik een goede zwarte spijkerbroek wilde kopen. En ik weet nog dat er eentje was van Versace van 270 gulden. Ik heb daar toen met mijn baantje als broodbezorger en gitaarleraar voor gespaard. Zwarte jeans worden na een paar keer wassen grijs, maar deze bleef gewoon zwart. Ja, en daarna ging het maar door met andere dure merken. Als ik eraan terugdenk zag ik er echt niet uit. Nu doe ik dat niet meer, ik draag twee keer iets en dan kan ik het niet meer aandoen, omdat we de hele tijd in beeld zijn. Dan vind ik het zonde van het geld.

Volgens mij is dat precies wat Kanye West zei in de periode dat hij alleen maar polo's droeg.
Simon: We worden wel vaker vergeleken met hem.
Nick: Dit album is ook eigenlijk geïnspireerd op Yeezus, haha.

Je maakt er een grapje over, maar jullie hebben nu wel een nummer met Jack $hirak en Jayh. Dat zijn gevestigde hiphopnamen. Hoe zijn jullie op deze samenwerking gekomen?
Simon: We hebben Zing! geschreven met onze vaste producer Gordon Groothedde. Het had alleen een gitaar, maar we voelden alle drie een soort van urban-vibe. De demo is toen bij Jack $hirak terechtgekomen en die voelde het ook meteen. Dat was een compliment, omdat hij zich niet liet leiden door de rest van onze muziek. Die vindt hij misschien minder goed bij hem passen.

Jullie hebben dus niet een hiphopachtig nummer gemaakt omdat het nu een populair genre is?
Nick: We zitten bij een nieuw label en toen we met team samenkwamen is er wel geopperd om met een rapper of iemand uit een ander genre samen te werken, maar dat vonden we te bedacht. Dus dat idee hebben we naast ons gelegd, totdat dit nummer opeens kwam. Het liedje vroeg erom, dan is het oké. Dan kun je met een nieuwe sound experimenteren.

Ik heb even gekeken onder de clip en ik zag een hoop verontwaardigde fans die niet zo blij waren met dit experiment. Zijn jullie niet bang om jullie vaste achterban te vervreemden?
Simon: We doen het sowieso maar op één nummer op dit album. Daarnaast weten onze fans ook dat we uitdagingen niet schuwen. Een tijdje terug kwamen we met een Engelstalig bigbandkerstalbum geïnspireerd op de jaren vijftig. Onze fans gunnen ons die uitstapjes omdat ze weten dat we altijd terugkomen bij de basis.

Hoe was het om samen te werken met Jack $hirak in vergelijking met jullie vaste producers?
Nick: We hadden op een gegeven moment twee studioruimtes naast elkaar en dat waren twee werelden. Aan de ene kant hadden we een hele band, die helemaal organisch opnam en aan de andere kant zat Jack in zijn eentje met een laptop op schoot. Hij werkt bizar snel.

Nog even terug naar de money. Rappers en hiphopproducers staan er om bekend dat ze een extravagant uitgavepatroon hebben. Kunnen we nu verwachten dat jullie net wat vaker meegaan naar een club om een paar magnumflessen Dom Perignon te poppen?
Nick: We hebben wel die fantasieën gehad bij het opnemen van de clip, om helemaal over de top te gaan. Maar dat hebben we niet gedaan, want dan steek je er de draak mee.
Simon: Wij kunnen het ook wel goed hoor, alleen houden we het binnenshuis. Het komt niet meteen op Instagram.

Duidelijk. Ik heb eigenlijk nog maar één vraag: hoe hebben jullie in godsnaam besloten dat het 'Nick & Simon' werd en niet 'Simon & Nick'? Ik zie voor me dat dit opgelost is met een episch potje steen-papier-schaar.
Simon: Draai het eens om en zeg het drie keer. Het klinkt gewoon niet lekker. Het is een natuurlijke samenloop van omstandigheden. En het is op alfabetische volgorde, ha!
Nick: Nooit bij stilgestaan.

Beluister het album 'Aangenaam' van Nick & Simon hieronder.