Stoppen met Yellow Claw is de beste beslissing die Bizzey ooit heeft gemaakt

We spraken hem over de mentale problemen die het leven als wereldster met zich meebrengt.

|
16 januari 2018, 8:41am

Dit artikel werd begin dit jaar gepubliceerd in het festivalboekje dat we maakten voor Eurosonic/Noorderslag 2018. Begin volgend jaar is er weer een nieuwe editie vol prachtige stukken over de muziekindustrie en artiesten te vinden in Groningen.

Bizzey heeft zich in 2017 voorgoed los weten te weken van Yellow Claw. Hij brengt op het moment zo veel eigen tracks uit en treedt zo veel op dat hij niet meer Bizzey van Yellow Claw is, maar gewoon Bizzey. Toch zijn er dingen die hij heeft geleerd in zijn tijd als internationale ster. Hij maakte de vetste dingen mee, maar zag ook flink wat diepe dalen. Uiteindelijk wogen de voordelen niet meer op tegen de nadelen, en besloot hij te kappen.

Nu heeft hij alle tijd om samen met z’n kindje van twee dingen als Sinterklaas mee te maken, en kan hij altijd bij hem in de buurt zijn als dat nodig is. Bizzey koos duidelijk voor zijn eigen mentale gezondheid en leverde daar de wereldwijde faam en torenhoge gages voor in. Hij weet dus als geen ander hoe je jezelf mentaal in check houdt als je constant in de spotlights staat. Ik belde hem op om te praten over zijn donkerste momenten en vroeg om zijn advies voor jonge artiesten.

Noisey: Kun je nog een moment herinneren waarop jij er echt doorheen zat?
Bizzey:
Ja, want ik had dat op een gegeven moment elke keer wanneer ik op weg was naar het vliegveld. Ik zat er altijd doorheen op dat moment. Voor elke vlucht ging ik met lood in m’n schoenen het vliegtuig in. Helemaal geen zin meer om het land uit te gaan. Dat is nu precies wat eenzaamheid voor mij betekent.

Hoe bedoel je?
Je begint alle mensen die je ziet in te delen. Je familie is je familie, je vrienden zijn je vrienden. En iedereen die dat niet is, is een vreemde. En op het moment dat die vreemden de mensen zijn met wie je de meeste tijd doorbrengt, en ze je ook nog allemaal aanbidden, wordt dat heel snel vreemd.

Weet je nog wanneer je je voor het eerst echt ongemakkelijk voelde?
In San Francisco. We werden daar naar ons hotel gebracht, en het was wel heel luxe maar het zag er toch een beetje eng uit. The Addams Family-vibes, misschien ook omdat we daar pas in de avond aankwamen. Toen we naar buiten gingen waren er zo veel zwervers op straat, het leek wel een koningsdagoptocht. En toen ik letterlijk over een zwerver heen moest stappen dacht ik: oké, heimwee is een echt ding. En toen had ik nog niet eens een kindje, dus sindsdien is het alleen maar erger geworden.

1516034457615-BIZZZZZ

Kon je met de andere leden van Yellow Claw hierover praten?
Ja, maar op de een of andere manier namen ze het toch niet helemaal serieus of zo. Waarschijnlijk omdat zij er simpelweg veel minder last van hadden. Daarom was het ook zo’n verrassing voor ze dat ik stopte, terwijl ik er al anderhalf jaar mee liep. Maar dat is het hele ding, toch? Iedereen zegt de hele tijd tegen je: dit is het, dit wil je. Terwijl je voelt dat het niet zo is.

En geld maakt dus oprecht niet gelukkig?
Nee, man. Bedragen vervagen sowieso, omdat we zulke hoge gages kregen in Amerika en Azië. Dan vind je opeens 20.000 euro niet veel geld meer.

Als je zo’n grote wereldwijde act bent, heb je veel te maken met labels en managers. Vragen zij überhaupt hoe het met je gaat?
Nee, daar wordt eigenlijk geen moment over gepraat. Wij van Yellow Claw steunden elkaar wel als het slecht ging, maar kijk even naar ons milieu: iedereen is constant met zichzelf bezig, en als je zo op jezelf bent gefocust is het moeilijk om tijd voor anderen te maken.

Gaan mensen er zomaar vanuit dat het wel goed met je gaat?
Ook dat. Ik sportte elke dag, hoe weinig ik ook sliep. Ik lette ook erg op m’n voeding. M’n lichaam zag eruit alsof ik goed in m’n vel zat, dus daar gaan mensen ook wel vanuit dan. Je bent toch een soort machine. Bovendien ziet iedereen je altijd op Instagram, en daar zet je ook alleen maar positieve dingen op.

Is sporten wat je op de been hield?
Het heeft er wel voor gezorgd dat ik niet helemaal naar de klote ben gegaan. Je hoort het vaak, toch, dat mensen juist heel veel eten als ze zich slecht voelen? Ik had dat de andere kant op. Ik dronk nooit, maar op het laatst begon ik daar ook mee. Gewoon om een beetje geluk binnen te krijgen, en niet te bewust te zijn van de walgelijke dingen die om je heen gebeuren.

Ik deed ook nooit harddrugs. Ik blowde wel veel, maar dat was niet om problemen weg te roken. Meer omdat ik iets zocht wat lekker was, en omdat ik dat ook in m’n eentje kon doen in de studio of in een hotelkamer.

Enorm veel afgetrokken dus.
Haha, ja ook. Veel porno gekeken.

Hoe zwaar was een wereldtour voor jou?
Puur fysiek kon ik het goed aan, maar onderweg besefte ik: ik heb een monster gemaakt, en dat monster is groter dan ikzelf. Onze act was groter dan onszelf. We hadden zulke extreme fans, en zij zagen Yellow Claw als een godsdienst. En dat is natuurlijk niet gezond.

Je bent altijd veel bezig geweest met hiphop, en dat is nog steeds een soort machowereld. Denk je dat mensen je daar een mietje vinden als je praat over dit soort dingen?
Niet echt. Ik zat afgelopen zomer nog met Boef te praten, en ik vroeg hem hoe hij omging met zijn enorme groei. Ik ben in Nederland nooit zo populair geweest als hij, maar hij zei heel droog: “Nee, het gaat gewoon goed – ik zie het verschil tussen echt en nep.”

Wat als hij had gezegd: “Fuck, ik trek dit niet meer?”
Ik kan niet één advies geven, want iedereen is anders en gaat anders met dingen om. Daarom is luisteren zo belangrijk, en daarna moet je je verplaatsen in een situatie. Maar wat ik wel zou zeggen: weet wie je echte vrienden zijn. Dezelfde mensen met wie ik vroeger op judo zat en me uitlachten als ik skeer was, lachen me nu uit als ik me gedraag als een diva. Die mensen moet je om je heen houden, want zij houden je in check.

Wat moet er aan de industriekant gebeuren om de algehele mentale gezondheid te verbeteren?
Dat is moeilijk. Sowieso moeten alle profiteurs en bloedzuigers in pakken, die alleen maar proberen beter te worden van andermans carrière, aangepakt worden. Eigenlijk iedereen met een dubbele agenda ­– ik haat chicks die een hele avond om me heen hangen voor meer volgers op Instagram.

Laatste vraag: hoe gaat het nu met je?
Hartstikke goed, man. Fysiek wat minder, te lang rondgelopen met een longontsteking waardoor m’n hartzakje ontstoken raakte, maar verder gaat het als een speer. Ik had het er laatst nog met m’n vrouw over, het is achteraf gezien de beste keuze die ik ooit heb gemaakt. Financieel verdien ik nu in een maand wat ik vroeger met één show pakte, maar dat zijn nog steeds bakken met geld. En dat terwijl ik wel m’n kindje kan zien opgroeien.

Volg Noisey op Facebook , Instagram en Twitter.