Wiley bivakkeert al een tijdje in Rotterdam waar hij stilletjes aan zijn nieuwe album werkt

De grimelegende is zo dol op de havenstad dat hij er wil gaan wonen.

|
sep. 27 2016, 2:14pm

​Beeld door Willem de Kam​

Grimepionier Wiley werd de laatste weken steeds vaker in Rotterdam gesignaleerd. Het gebeurt natuurlijk wel vaker dat Britse artiesten naar Nederland komen om te chillen of om zich suf te roken in een coffeeshop, maar dit was anders. Op Facebook zag ik dat Rotterdamse producer Mucky (van Noizboiz en Sevdaliza) met Wiley in de studio zat. Niet veel later hoorde ik dat de grimelegende met producer JLSXND7RS aan nieuwe muziek werkte. Na wat doorvragen begreep ik dat hij al een tijdje bij XL van Noizboiz logeert, druk aan het werk is met allerlei Nederlandse producers en dat hij zo dol is op de havenstad dat hij er op zoek is naar een huis.

Noisey: Hoe lang ben je nu al in Rotterdam?
Wiley: Ik kom al jaren in Rotterdam, maar dat waren altijd korte bezoekjes van een dag of een weekend. Het afgelopen jaar ben ik er steeds wat langer, nu zit ik er bijvoorbeeld al een paar weken. Ik ben ook niet op vakantie, maar om in de studio te werken.

Ik hoor dat je zelfs van plan bent om te verhuizen.
Ja, ik ben appartementen aan het bekijken. Ik heb nog niet de juiste gevonden, maar ik neem de tijd. Ik ga er sowieso op een gegeven moment eentje nemen.

Wat trekt je zo aan Rotterdam of Nederland?
Haha, hier word ik niet gearresteerd voor het roken van wiet.

Fair enough. Met wie werk je hier zoal samen?
Ik ontmoette XL een paar jaar geleden via Skepta op Koninginnedag. Via hem leerde ik weer andere mensen kennen, zoals de jongens van Grimeyard. Nu werk ik samen met Full Crate, Mucky, Hayzee en JLSXND7RS.

Komen ze ook op je nieuwe album Godfather, of zijn dit gewoon willekeurige collabo's?
Nee, ze staan allemaal op het album, behalve Hayzee. Ik heb wel een paar hele harde tracks met hem gemaakt, die komen op een ander moment uit.

Ik vind het toch een beetje gek dat je hier zit. Grime doet het de laatste tijd goed, en op het moment suprême besluit je Londen te verlaten om in Rotterdam aan de slag te gaan met Nederlandse producers.
Ik snap dat je dat raar vindt, maar weet je waarom ik dat doe?

Nou?
In Nederland heb je nog steeds goede producers die zich laten inspireren door traditionele oude grime. Ze houden gewoon van die shit en ze kennen de sounds die ver voor hun tijd uitkwamen. Veel kids die het nu in Londen goed doen, hebben wel geoefend met de oude Eski-, Skepta- of Dotten Rotten-sound, maar ze maken nu andere shit.

Nu we het toch hebben over je nieuwe album: het zou eigenlijk begin september uitkomen, maar toen tweette je in augustus plotseling dat het zinloos was om nog een plaat te maken. Een maand later zitten we hier en kijken we uit naar de nieuwe release. Wat is er allemaal gebeurd?
Ik had een van mijn beste vrienden gebeld en hij heeft me eigenlijk aangepraat dat ik het niet moest doen. Hij zei dat ik al drie jaar niet in Londen was geweest en daardoor 'out of touch' was. Toen dacht ik even: shit, is dit hoe ernaar gekeken wordt van een afstandje? Ben ik uit de game? Maar eigenlijk was ik binnen een uur weer bij zinnen en van plan om Godfather uit te brengen.

Hoe kwam het dat je mening veranderde in een uur tijd?
Omdat ik gewoon weet waar ik toe in staat ben. Het maakt niet uit dat een van mijn beste vrienden het er niet mee eens is. Als ik vind dat ik het moet doen, moet ik het gewoon doen. Het was een meningsverschil, daar kom je niet uit. Ik had hem niet moeten bellen, dan hadden we dat hele gedoe niet gehad.

[staart even voor zich uit]

Ik besef heus wel dat ik nu wat ouder ben, maar ik moet niet vergeten dat er een hele generatie is die grime tof vindt en mijn oude werk niet kent. Dus als ik gewoon mijn muziek uitbreng, zullen die kids het hopelijk leuk vinden. 

Mik je specifiek op jonge grimefans die klassiekers als Treddin' on Thin Ice niet kennen?
Nee, ik maak het voor iedereen die het horen wil. Ik sluit geen mensen van tevoren uit. Ik maak het album gewoon omdat ik de godfather ben en mensen moeten dat gewoon weten, haha.

Is dat waar het om draait?
Er zit een kern van waarheid in, maar ik zei het vooral als grapje. Je moet dat soort dingen niet willen als oudere rapper, want het moment dat je titels of wat dan ook hardhandig claimt heb je per definitie verloren. Je moet gewoon naast de nieuwe generatie artiesten kunnen bestaan. De jonge fans houden van Stormzy, klaar. Hij is gretig, maakt toffe muziek en zij voelen hem. Dat moet je respecteren. Je moet toffe muziek maken en niet te veel klagen. Als ze Stormzy sick vinden, vinden ze dat waarschijnlijk ook van mij.

Even over het internationale succes van grime dat door Skepta is ingeluid. In een ander interview zei je dat het geluid van het album voor een internationaal publiek was gemaakt. Is dat goed of slecht?
Dat is goed voor hem en voor iedereen die het kan flikken. Maar dat is nog niet zo eenvoudig.

Vind je dat het grime-geluid verwaterd?
Ik denk dat de meeste Amerikanen alleen op zo'n manier ernaar kunnen luisteren. Als je een echte hiphopfan bent – je houdt bijvoorbeeld van DJ Premier – en je hoort opeens een grimerapper met een Brits accent over een beat van 140 bpm razen, denk je gewoon dat iemand aan de steroïden in een psychose is beland. Dat is wat Skepta heel knap heeft gedaan: hij heeft de muziek langzamer en verstaanbaarder gemaakt, zodat ook mensen in de VS of Japan het waarderen.

Doe jij dat ook op je nieuwe plaat?
Nee, het is dezelfde Wiley die je kent, alleen mag een nieuwe generatie het nu ook ontdekken. Het is voor de mensen die nog geen vooroordeel hebben. Het is voor de mensen die German Whip, Man Don't Care en Shut Down hard vinden.

Waarom is het eigenlijk altijd zo belangrijk voor Grime-artiesten om in Amerika door te breken?
Daar gebeurt het, zeker qua entertainment. Amerikanen laten ons de hele tijd zien wat zij in hun mars hebben, en op een gegeven moment wil je dat terugdoen. Maar uiteindelijk is het echt niet noodzakelijk om daar door te breken. Het is zaak om vooral in je eigen land door te breken, dan ben je al binnen. André Hazes hoefde echt niet naar Amerika om een succes te zijn. 

Zeker! Dankjewel, Wiley.