Een liefdesliedje van Mark Lada met op de achtergrond beslommeringen

Ik belde hem over zijn nieuwe nummer ‘Behalve Jij’, dat je hier kunt luisteren.

|
okt. 15 2018, 3:05pm

Er zijn artiesten die een eindeloos optimisme hebben. Ze zien de schoonheid van zelfs de meest saaie, irritante details van het menselijk bestaan. Doodvermoeiend. Mark Lada is gelukkig niet zo. Hij geeft lekker af op alles om hem heen wat inhoudsloos en nep is. Behalve natuurlijk de liefde, want zo cynisch is hij nou ook weer niet.

Je kent Mark Lada als frontman van de Groningse garagerockband traumahelikopter, maar vandaag bracht hij zijn tweede single uit als Mark Lada’s Golden Arches, een samenwerking tussen Mark en bevriende bands als PAUW, Afterpartees en Mozes and the Firstborn. Het liedje heet Behalve Jij en het is zeer geschikt om de dagelijkse sleur even te vergeten. Ik belde Mark om erachter te komen of hij echt zo ontevreden is over iedereen (behalve mij).

Noisey: Hoi Mark. Hoezo, behalve ik?
Mark Lada:
Wat bedoel je daarmee?

Laat maar. Waar gaat je liedje over?
Ik hou erg van klassieke popliedjes uit de jaren zestig, bijvoorbeeld van Françoise Hardy, Lee Hazlewood en Roy Orbinson. Ik probeer liedjes te maken die een klassiek element bevatten, maar tegelijkertijd ook van mij en van deze tijd zijn. Eigenlijk is het gewoon een liedjesliedje met op de achtergrond wat van mijn beslommeringen en gedachtes.

Het klinkt een beetje alsof je afgeeft op de wereld.
Veel van mijn liedjes komen voort uit een soort onvrede met de wereld, ja. Ik vind het leuk dat voor mensen die de tekst niet luisteren het gewoon een catchy liefdesliedje is, maar dat als je de tekst luistert het ook nog een andere betekenis heeft.

Je hebt het over een hotellobby. Wat moest je daar?
Ik zing ‘limousine, hotellobby’ en dan door naar ‘oploskoffie.’ De woorden geven een beetje het contrast tussen living the high life, wat je ook hebt als in een band zit, en die andere kant die niet zo spetterend is.

Vandaar dus ook de oploskoffie en cocaïne?
Ja, het gaat gewoon om die tegenstellingen die in de tekst zitten.

Dus het is niet alsof jij voor een optreden effe een lekkere snuif neemt?
Haha, geen commentaar. Nee joh, ik wil gewoon een beetje in het midden laten wat het allemaal letterlijk betekent.

Waarom is het artwork een bonsaiboompje?
Ik heb mijn persfoto’s ook in een Chinese tuin in de buurt van Groningen laten maken, en ook promofilmpje in een Chinees restaurant gemaakt. Ik weet eigenlijk niet waarom ik dat heb gedaan. Ik ben een beetje gefascineerd door de esthetiek ervan. Er is een soort van ontzettende kitscherigheid die ermee gepaard gaat.

Met Mark Lada’s Golden Arches zing je in het Nederlands, maar waarom heb je dan toch een Engelse bandnaam?
Met traumahelikopter hadden we een Nederlandse naam en zongen we in het Engels, dus ik dacht: we kunnen het nu wel andersom doen, want waarom ook niet.

Vind je in het Nederlands zingen leuker dan in het Engels?
Ik vind het een beetje spannend eigenlijk. Het was wat moeilijker. In Nederlandstalige muziek heb je weinig wat zich ergens tussen Marco Borsato en kleinkunst bevindt. Je hoort niet vaak dat mensen er iets van zichzelf in leggen. Het klinkt ook vaak niet spannend. Het voelt ook heel anders, want Engels is erg veilig. Als mensen al naar de tekst luisteren is er toch een zekere afstand, maar in het Nederlands is dat totaal niet zo.

Tot slot: wat heb je eigenlijk tegen Game of Thrones?
Haha, ja die zit best bewust in het liedje. Ik snap niet dat de wereld zo gefascineerd is door die serie. Waar gaat het eigenlijk over? Het is gewoon een weirde, bij vlagen compleet perverse fantasyserie waar iedereen compleet in opgaat. Iedereen heeft het erover bij de koffieautomaat. Ik snap het echt niet.

Mark Lada's Golden Arches speelt op 19 oktober op het festival Left of the Dial in Rotterdam. Mocht je hem missen, dan kan je hem op 21 oktober op het Groningse Spread Zinefest zien, of op de 26 e op het DDW Festival in Eindhoven.